Παλαιοαρχαιολογία
Η παλαιοαρχαιολογία (palaeoarchaeology) αποτελεί έναν εξειδικευμένο κλάδο της αρχαιολογίας που επικεντρώνεται στη διερεύνηση των πρώτων φάσεων της ανθρώπινης εξέλιξης και του πρώιμου υλικού πολιτισμού. Στόχος της είναι να κατανοήσει πώς οι προϊστορικοί μας πρόγονοι ανέπτυξαν τις βασικές τεχνολογίες, συμπεριφορές και μορφές κοινωνικής οργάνωσης, σε περιόδους που απέχουν χρονικά κατά πολύ από την εμφάνιση του γραπτού λόγου[1]. Σε αντίθεση με άλλες αρχαιολογικές προσεγγίσεις που μελετούν κοινωνίες με πιο ανεπτυγμένα πολιτισμικά κατάλοιπα, η παλαιοαρχαιολογία απαιτεί τη συστηματική συνδυαστική αξιοποίηση δεδομένων από τη γεωλογία, τη βιολογία, τη φυσική και την ανθρωπολογία. Το διεπιστημονικό αυτό υπόβαθρο της προσδίδει μία σύνθετη μεθοδολογική βάση, ενώ παράλληλα τροφοδοτεί σημαντικές θεωρητικές συζητήσεις για την ανθρώπινη εξέλιξη.
Παραπομπές
- ↑ Ambrose 2001, 1748.