Αρχαιοζωολογία
Η Αρχαιοζωολογία, γνωστή και ως ζωοαρχαιολογία, αποτελεί έναν κλάδο της αρχαιολογίας που ασχολείται με τη μελέτη των ζωικών καταλοίπων από αρχαιολογικά συμφραζόμενα. Σκοπός της είναι να κατανοήσει τη σχέση ανθρώπου και ζώου μέσα από την ανάλυση οστών, δοντιών, κεράτων, οστράκων και άλλων οργανικών υπολειμμάτων. Η σημασία της αρχαιοζωολογίας υπερβαίνει τη βιολογική διάσταση των ζώων· συνδέεται με οικονομικά, κοινωνικά, περιβαλλοντικά και συμβολικά ζητήματα, συμβάλλοντας καθοριστικά στην ανασύσταση του τρόπου ζωής των αρχαίων κοινωνιών[1].
Η εξέλιξη της αρχαιοζωολογίας ως επιστήμης είναι σχετικά πρόσφατη. Αν και τα ζωικά κατάλοιπα συλλέγονταν ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα, μόνο από τη δεκαετία του 1960 άρχισε να αναπτύσσεται ως αυτόνομος επιστημονικός κλάδος, στο πλαίσιο της λεγόμενης “Νέας αρχαιολογίας”[2]. Σήμερα, η αρχαιοζωολογία χρησιμοποιεί προηγμένες τεχνικές, όπως ισοτοπικές και γενετικές αναλύσεις, οι οποίες επιτρέπουν πιο ακριβή συμπεράσματα σχετικά με την εξημέρωση, τη διατροφή, το εμπόριο και το περιβάλλον του παρελθόντος.
