Βυζαντινή αρχαιολογία: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
||
| Γραμμή 6: | Γραμμή 6: | ||
==Η αστική αρχαιολογία: παρελθόν μέσα στην πόλη (περίπτωση Κωνσταντινούπολης)== | ==Η αστική αρχαιολογία: παρελθόν μέσα στην πόλη (περίπτωση Κωνσταντινούπολης)== | ||
Οι μελέτες για την υδρευτική υποδομή της Κωνσταντινούπολης δείχνουν πόσο καθοριστική ήταν η διαχείριση του νερού για τη μακροβιότητα της πόλης. Oι μεγάλοι αγωγοί και ένα εκτεταμένο δίκτυο δεξαμενών επέτρεψαν την παροχή και την αποθήκευση νερού για δημόσια λουτρά, παλάτια και [[πληθυσμός||πληθυσμούς]] εκατοντάδων χιλιάδων. Η αρχαιολογική ανάγνωση των γραμμών αυτών, σε συνδυασμό με χαρτογραφικά στοιχεία, δείχνει επανερμηνεία διαδρομών και της χωροθέτησης μεγάλων δεξαμενών<ref>Ward, Crow & Crapper 2017, 186–190.</ref>. | Οι μελέτες για την υδρευτική υποδομή της Κωνσταντινούπολης δείχνουν πόσο καθοριστική ήταν η διαχείριση του νερού για τη μακροβιότητα της πόλης. Oι μεγάλοι αγωγοί και ένα εκτεταμένο δίκτυο δεξαμενών επέτρεψαν την παροχή και την αποθήκευση νερού για δημόσια λουτρά, παλάτια και [[πληθυσμός||πληθυσμούς]] εκατοντάδων χιλιάδων. Η αρχαιολογική ανάγνωση των γραμμών αυτών, σε συνδυασμό με χαρτογραφικά στοιχεία, δείχνει επανερμηνεία διαδρομών και της χωροθέτησης μεγάλων δεξαμενών<ref>Ward, Crow & Crapper 2017, 186–190.</ref>. | ||
==Κλασικά παραδείγματα: τα καταστήματα-αποθήκες του Σάρδεων== | |||
Το παράδειγμα των «Βυζαντινών καταστημάτων» στις Σάρδεις (ανασκαφική μονάδα Harvard) είναι εξαιρετικά σημαντικό επειδή πρόκειται για σχεδόν «σφραγισμένα» στρώματα καταστημάτων με το πλήρες περιεχόμενο τους, που επιτρέπουν την άμεση μελέτη της μικροοικονομίας, του εξοπλισμού και των [[τέχνεργο (αρχαιολογία)|τεχνέργων]] της ύστερης αρχαιότητας/βυζαντινής περιόδου. Η λεπτομερής δημοσίευση του J. S. Crawford τεκμηριώνει την κατά χώραν αποθήκευση εμπορευμάτων, εργαλεία μικροτεχνίας και τη χωροθέτηση εμπορικών λειτουργιών μέσα στην [[πόλη]]<ref>Crawford 1990, 21–34.</ref>. | |||
==Παραπομπές== | ==Παραπομπές== | ||
<references/> | <references/> | ||
Αναθεώρηση της 14:29, 23 Οκτωβρίου 2025
Η βυζαντινή αρχαιολογία εξετάζει την υλική κουλτούρα, την πόλη και το τοπίο της ανατολικής ρωμαϊκής (βυζαντινής) αυτοκρατορίας με στόχο να συμπληρώσει ή και να αναθεωρήσει τα συμπεράσματα των κειμενικών πηγών. Η τελευταία δεκαετία έχει δείξει σημαντική αύξηση των σωστικών ανασκαφών, των περιφερειακών δειγματοληψιών και της διασταύρωσης αρχαιολογίας — γεωεπιστημών, κάτι που μετασχηματίζει τις ερμηνείες για την αστική συνέχεια και τις αλλαγές στη γεωοικονομία[1].
Μέθοδοι και τεχνικές: ποικιλία και διεπιστημονικότητα
Σήμερα η βυζαντινή αρχαιολογία δεν ταυτίζεται μόνο με ανασκαφές ναών και λειψάνων. Περιλαμβάνει γεωαρχαιολογία, γεωφυσικές έρευνες, δειγματοληψίες για ραδιοχρονολόγηση, GIS και ναυπηγική ανάλυση ναυαγίων. Η συνδυασμένη χρήση γεωφυσικών μεθόδων και ψηφιακών χαρτογραφήσεων επιτρέπει την ανάγνωση θεμελιωδών υποδομών (υδρευτικά δίκτυα, δεξαμενές, λιμένες) που αλλιώς θα έμεναν αόρατες μέσα στην υπερκείμενη σύγχρονη πόλη[2].
Η αστική αρχαιολογία: παρελθόν μέσα στην πόλη (περίπτωση Κωνσταντινούπολης)
Οι μελέτες για την υδρευτική υποδομή της Κωνσταντινούπολης δείχνουν πόσο καθοριστική ήταν η διαχείριση του νερού για τη μακροβιότητα της πόλης. Oι μεγάλοι αγωγοί και ένα εκτεταμένο δίκτυο δεξαμενών επέτρεψαν την παροχή και την αποθήκευση νερού για δημόσια λουτρά, παλάτια και |πληθυσμούς εκατοντάδων χιλιάδων. Η αρχαιολογική ανάγνωση των γραμμών αυτών, σε συνδυασμό με χαρτογραφικά στοιχεία, δείχνει επανερμηνεία διαδρομών και της χωροθέτησης μεγάλων δεξαμενών[3].
Κλασικά παραδείγματα: τα καταστήματα-αποθήκες του Σάρδεων
Το παράδειγμα των «Βυζαντινών καταστημάτων» στις Σάρδεις (ανασκαφική μονάδα Harvard) είναι εξαιρετικά σημαντικό επειδή πρόκειται για σχεδόν «σφραγισμένα» στρώματα καταστημάτων με το πλήρες περιεχόμενο τους, που επιτρέπουν την άμεση μελέτη της μικροοικονομίας, του εξοπλισμού και των τεχνέργων της ύστερης αρχαιότητας/βυζαντινής περιόδου. Η λεπτομερής δημοσίευση του J. S. Crawford τεκμηριώνει την κατά χώραν αποθήκευση εμπορευμάτων, εργαλεία μικροτεχνίας και τη χωροθέτηση εμπορικών λειτουργιών μέσα στην πόλη[4].
