Βαθύς χρόνος: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας |
|||
| Γραμμή 3: | Γραμμή 3: | ||
==Ο Τζέιμς Χάττον και η γέννηση του γεωλογικού χρόνου== | ==Ο Τζέιμς Χάττον και η γέννηση του γεωλογικού χρόνου== | ||
Ο Σκώτος γεωλόγος [[Τζέιμς Χάτο]]ν θεωρείται ο «πατέρας της σύγχρονης γεωλογίας»<ref>Skjelver et al. 2020, n.p.</ref>. Στο έργο του ''Theory of the Earth'' (1795) παρατήρησε ότι οι διαδικασίες διάβρωσης, [[ιζηματογένεση]]ς και ανύψωσης των πετρωμάτων συντελούνται σε εξαιρετικά αργούς ρυθμούς<ref>Hutton 1795, 214-230.</ref>. Αυτό τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ηλικία της Γης δεν μπορούσε να μετριέται σε χιλιάδες αλλά σε εκατομμύρια χρόνια, εισάγοντας την ιδέα του γεωλογικού χρόνου<ref>Hutton 1795, 301-302.</ref>. Η διάσημη φράση του «δεν βλέπουμε ίχνος αρχής, ούτε προοπτική τέλους» συνοψίζει την επαναστατική προοπτική που προσέφερε, ενός κόσμου χωρίς χρονικά όρια, όπου οι ίδιες φυσικές δυνάμεις δρουν αδιάκοπα<ref>Hutton 1795, 304.</ref>. | Ο Σκώτος γεωλόγος [[Τζέιμς Χάτο]]ν θεωρείται ο «πατέρας της σύγχρονης γεωλογίας»<ref>Skjelver et al. 2020, n.p.</ref>. Στο έργο του ''Theory of the Earth'' (1795) παρατήρησε ότι οι διαδικασίες διάβρωσης, [[ιζηματογένεση]]ς και ανύψωσης των πετρωμάτων συντελούνται σε εξαιρετικά αργούς ρυθμούς<ref>Hutton 1795, 214-230.</ref>. Αυτό τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ηλικία της Γης δεν μπορούσε να μετριέται σε χιλιάδες αλλά σε εκατομμύρια χρόνια, εισάγοντας την ιδέα του γεωλογικού χρόνου<ref>Hutton 1795, 301-302.</ref>. Η διάσημη φράση του «δεν βλέπουμε ίχνος αρχής, ούτε προοπτική τέλους» συνοψίζει την επαναστατική προοπτική που προσέφερε, ενός κόσμου χωρίς χρονικά όρια, όπου οι ίδιες φυσικές δυνάμεις δρουν αδιάκοπα<ref>Hutton 1795, 304.</ref>. | ||
==Παραπομπές== | |||
<references/> | |||
Αναθεώρηση της 16:54, 13 Νοεμβρίου 2025
Ο βαθύς χρόνος (deep time) είναι η έννοια του γεωλογικού χρόνου που εκτείνεται σε δισεκατομμύρια χρόνια, πολύ πέρα από την κλίμακα της ανθρώπινης εμπειρίας[1]. Η κατανόηση του χρόνου υπήρξε πάντα κεντρική για τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται τον κόσμο και τη θέση τους σε αυτόν[2]. Ωστόσο, η έννοια του «βαθέος χρόνου» εισάγει μια ριζική ανατροπή στην ανθρώπινη εμπειρία του χρόνου[3]. Ενώ οι κοινωνίες επί χιλιετίες αντιλαμβάνονταν τον χρόνο μέσα από μυθολογίες, θρησκευτικά πλαίσια ή περιορισμένες ιστορικές αφηγήσεις, η γεωλογία και η βιολογία του 18ου και 19ου αιώνα αποκάλυψαν μια νέα διάσταση: ότι η γη και το σύμπαν υφίστανται σε κλίμακες χρόνου που υπερβαίνουν κάθε ανθρώπινη κατανόηση[4].
Ο Τζέιμς Χάττον και η γέννηση του γεωλογικού χρόνου
Ο Σκώτος γεωλόγος Τζέιμς Χάτον θεωρείται ο «πατέρας της σύγχρονης γεωλογίας»[5]. Στο έργο του Theory of the Earth (1795) παρατήρησε ότι οι διαδικασίες διάβρωσης, ιζηματογένεσης και ανύψωσης των πετρωμάτων συντελούνται σε εξαιρετικά αργούς ρυθμούς[6]. Αυτό τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η ηλικία της Γης δεν μπορούσε να μετριέται σε χιλιάδες αλλά σε εκατομμύρια χρόνια, εισάγοντας την ιδέα του γεωλογικού χρόνου[7]. Η διάσημη φράση του «δεν βλέπουμε ίχνος αρχής, ούτε προοπτική τέλους» συνοψίζει την επαναστατική προοπτική που προσέφερε, ενός κόσμου χωρίς χρονικά όρια, όπου οι ίδιες φυσικές δυνάμεις δρουν αδιάκοπα[8].
