Βυζαντινή αρχαιολογία: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
||
| Γραμμή 3: | Γραμμή 3: | ||
==Μέθοδοι και τεχνικές: ποικιλία και διεπιστημονικότητα== | ==Μέθοδοι και τεχνικές: ποικιλία και διεπιστημονικότητα== | ||
Σήμερα η βυζαντινή αρχαιολογία δεν ταυτίζεται μόνο με [[ανασκαφή (αρχαιολογία)|ανασκαφές]] ναών και λειψάνων. Περιλαμβάνει [[γεωαρχαιολογία]], γεωφυσικές έρευνες, δειγματοληψίες για [[ραδιοχρονολόγηση]], [[GIS]] και ναυπηγική ανάλυση ναυαγίων. Η συνδυασμένη χρήση γεωφυσικών μεθόδων και ψηφιακών χαρτογραφήσεων επιτρέπει την ανάγνωση θεμελιωδών υποδομών (υδρευτικά δίκτυα, δεξαμενές, λιμένες) που αλλιώς θα έμεναν αόρατες μέσα στην υπερκείμενη σύγχρονη πόλη<ref>Ward, Crow & Crapper 2017, 178.</ref>. | Σήμερα η βυζαντινή αρχαιολογία δεν ταυτίζεται μόνο με [[ανασκαφή (αρχαιολογία)|ανασκαφές]] ναών και λειψάνων. Περιλαμβάνει [[γεωαρχαιολογία]], γεωφυσικές έρευνες, δειγματοληψίες για [[ραδιοχρονολόγηση]], [[GIS]] και ναυπηγική ανάλυση ναυαγίων. Η συνδυασμένη χρήση γεωφυσικών μεθόδων και ψηφιακών χαρτογραφήσεων επιτρέπει την ανάγνωση θεμελιωδών υποδομών (υδρευτικά δίκτυα, δεξαμενές, λιμένες) που αλλιώς θα έμεναν αόρατες μέσα στην υπερκείμενη σύγχρονη πόλη<ref>Ward, Crow & Crapper 2017, 178.</ref>. | ||
==Η αστική αρχαιολογία: παρελθόν μέσα στην πόλη (περίπτωση Κωνσταντινούπολης)== | |||
Οι μελέτες για την υδρευτική υποδομή της Κωνσταντινούπολης δείχνουν πόσο καθοριστική ήταν η διαχείριση του νερού για τη μακροβιότητα της πόλης. Oι μεγάλοι αγωγοί και ένα εκτεταμένο δίκτυο δεξαμενών επέτρεψαν την παροχή και την αποθήκευση νερού για δημόσια λουτρά, παλάτια και [[πληθυσμός||πληθυσμούς]] εκατοντάδων χιλιάδων. Η αρχαιολογική ανάγνωση των γραμμών αυτών, σε συνδυασμό με χαρτογραφικά στοιχεία, δείχνει επανερμηνεία διαδρομών και της χωροθέτησης μεγάλων δεξαμενών<ref>Ward, Crow & Crapper 2017, 186–190.</ref>. | |||
==Παραπομπές== | ==Παραπομπές== | ||
<references/> | <references/> | ||
Αναθεώρηση της 14:26, 23 Οκτωβρίου 2025
Η βυζαντινή αρχαιολογία εξετάζει την υλική κουλτούρα, την πόλη και το τοπίο της ανατολικής ρωμαϊκής (βυζαντινής) αυτοκρατορίας με στόχο να συμπληρώσει ή και να αναθεωρήσει τα συμπεράσματα των κειμενικών πηγών. Η τελευταία δεκαετία έχει δείξει σημαντική αύξηση των σωστικών ανασκαφών, των περιφερειακών δειγματοληψιών και της διασταύρωσης αρχαιολογίας — γεωεπιστημών, κάτι που μετασχηματίζει τις ερμηνείες για την αστική συνέχεια και τις αλλαγές στη γεωοικονομία[1].
Μέθοδοι και τεχνικές: ποικιλία και διεπιστημονικότητα
Σήμερα η βυζαντινή αρχαιολογία δεν ταυτίζεται μόνο με ανασκαφές ναών και λειψάνων. Περιλαμβάνει γεωαρχαιολογία, γεωφυσικές έρευνες, δειγματοληψίες για ραδιοχρονολόγηση, GIS και ναυπηγική ανάλυση ναυαγίων. Η συνδυασμένη χρήση γεωφυσικών μεθόδων και ψηφιακών χαρτογραφήσεων επιτρέπει την ανάγνωση θεμελιωδών υποδομών (υδρευτικά δίκτυα, δεξαμενές, λιμένες) που αλλιώς θα έμεναν αόρατες μέσα στην υπερκείμενη σύγχρονη πόλη[2].
Η αστική αρχαιολογία: παρελθόν μέσα στην πόλη (περίπτωση Κωνσταντινούπολης)
Οι μελέτες για την υδρευτική υποδομή της Κωνσταντινούπολης δείχνουν πόσο καθοριστική ήταν η διαχείριση του νερού για τη μακροβιότητα της πόλης. Oι μεγάλοι αγωγοί και ένα εκτεταμένο δίκτυο δεξαμενών επέτρεψαν την παροχή και την αποθήκευση νερού για δημόσια λουτρά, παλάτια και |πληθυσμούς εκατοντάδων χιλιάδων. Η αρχαιολογική ανάγνωση των γραμμών αυτών, σε συνδυασμό με χαρτογραφικά στοιχεία, δείχνει επανερμηνεία διαδρομών και της χωροθέτησης μεγάλων δεξαμενών[3].
