Προ Παρόντος

Από archaeology
(Ανακατεύθυνση από ΠΠ)
Πήδηση στην πλοήγησηΠήδηση στην αναζήτηση

Η μέθοδος χρονολόγησης προ παρόντος (ΠΠ) (Before Present) (BP), αποτελεί το πρότυπο σύστημα χρονολόγησης στην παλαιολιθική και νεότερη προϊστορική αρχαιολογία. Αντί για την κοινή χρονολόγηση π.Χ./μ.Χ. ή ΠΚΕ/ΚΕ , το ΠΠ ορίζει το "παρόν" ως το έτος 1950, επιτρέποντας ακριβείς υπολογισμούς ηλικιών βασισμένους κυρίως σε θερμοφωταύγεια και ραδιενεργό άνθρακα[1]. Αυτή η προσέγγιση εξασφαλίζει συνέπεια στις επιστημονικές δημοσιεύσεις και διευκολύνει συγκρίσεις μεταξύ διαφορετικών μεθόδων χρονολόγησης[2].

Ορισμός και τυποποίηση

Σύμφωνα με τις διεθνείς κατευθυντήριες γραμμές, το ΠΠ ισούται με το 1950, ανεξαρτήτως της τρέχουσας ημερομηνίας[3]. Για παράδειγμα, ένα δείγμα ηλικίας 10.000 ΠΠ χρονολογείται στο 8050 ΠΚΕ ή π.Χ.[4]. Η επιλογή του 1950 οφείλεται στην αρχική τυποποίηση της μεθόδου C14 από τον Γουίλαρντ Λίμπι, ενώ λαμβάνει υπόψη τις ατμοσφαιρικές δοκιμές πυρηνικών όπλων που αλλοίωσαν τα επίπεδα άνθρακα-14 μετά το 1950[5]. Στη βιβλιογραφία, οι ημερομηνίες ΠΠ συνοδεύονται συχνά από σφάλματα (± χρόνια) και καμπύλες βαθμονόμησης για ακρίβεια[6].

Εφαρμογές και σημασία

Η χρήση ΠΠ είναι απαραίτητη σε διεπιστημονικές μελέτες, όπως η συσχέτιση αρχαιολογικών επιπέδων με κλιματικές αλλαγές κατά την Τελευταία Παγετώδη ~21.000 ΠΠ[7]. Σε ανασκαφές όπως το σπήλαιο Ντενίσοβα, οι χρονολογήσεις ΠΠ επιτρέπουν την ακριβή τοποθέτηση των Νεάντερταλ και των Ντενίσοβαν[8]. Η μέθοδος προσαρμόζεται και σε άλλα ισότοπα, όπως το U-Th για σπηλαιώματα, διατηρώντας ως κοινό σημείο αναφοράς του 1950[9]. Το ΠΠ αναδεικνύει την ανάγκη για τυποποιημένη χρονολόγηση στην επιστήμη, ξεπερνώντας πολιτισμικές προκαταλήψεις του Γρηγοριανού ημερολογίου[10]. Παρά τις προκλήσεις βαθμονόμησης, παραμένει θεμελιώδες για την κατανόηση της ανθρώπινης εξέλιξης[11].

Παραπομπές

  1. Chen 2023, 3.
  2. Currie 2004, 188.
  3. Currie 2004, 189.
  4. Chen 2023, 4.
  5. Currie 2004, 190.
  6. Chen 2023, 5.
  7. Reade et al. 2020, 2.
  8. Brown et al. 2021, 30.
  9. Hellstrom et al. 2021, 88.
  10. Currie 2004, 191.
  11. Chen 2023, 6.

Βιβλιογραφία