Αρχαιολογία τοπίου

Η αρχαιολογία τοπίου (landscape archaeology) αναδύθηκε ως ξεχωριστός κλάδος της αρχαιολογικής επιστήμης κατά τα τέλη του 20ού αιώνα, προσφέροντας νέες προοπτικές στην κατανόηση της αλληλεπίδρασης ανθρώπου και περιβάλλονπεριβάλλοντος. Ο όρος «τοπίο» δεν περιορίζεται απλώς στο φυσικό ή το γεωγραφικό περιβάλλον· περιλαμβάνει την ανθρώπινη παρέμβαση, τις κοινωνικές δομές, τις πολιτισμικές πρακτικές και την ιστορική διαχρονία των τόπων. Η αρχαιολογία τοπίου στοχεύει να ερμηνεύσει τον χώρο ως ένα κοινωνικό, πολιτισμικό και οικολογικό σύνολο, εξετάζοντας τη σχέση μεταξύ ανθρώπων, φυσικών πόρων και περιβαλλοντικών παραμέτρων.