Τυπολογία (αρχαιολογία)
Η τυπολογία (typology) συνιστά θεμελιώδη μέθοδο στην αρχαιολογική έρευνα. Αποτελεί εργαλείο οργάνωσης και ταξινόμησης των υλικών καταλοίπων με βάση μορφολογικά, λειτουργικά ή τεχνολογικά χαρακτηριστικά. Στόχος της είναι η δημιουργία συστηματικών κατηγοριών που επιτρέπουν την κατανόηση χρονολογικών, πολιτισμικών και κοινωνικών φαινομένων. Η ανάγκη για τυπολογία προκύπτει από την ίδια τη φύση του αρχαιολογικού υλικού: ανασκάπτονται μεγάλες ποσότητες τεχνέργων, τα οποία, χωρίς συστηματική ταξινόμηση, θα ήταν αδύνατο να αναλυθούν και να ερμηνευτούν[1].
Η τυπολογία δεν είναι απλώς τεχνική κατηγοριοποίησης. Συνιστά, επίσης, ερμηνευτική στρατηγική. Η επιλογή των χαρακτηριστικών που ορίζουν έναν «τύπο» σχετίζεται με τις θεωρητικές προϋποθέσεις του εκάστοτε ερευνητή και με τα ερωτήματα που τίθενται. Έτσι, η τυπολογία αντανακλά τόσο επιστημονικές όσο και πολιτισμικές αντιλήψεις[2].
