Λειτουργική αλυσίδα

Από archaeology
Πήδηση στην πλοήγησηΠήδηση στην αναζήτηση
Η απλοποιημένη «λειτουργική αλυσίδα» ενός λίθινου εργαλείου. Παρά το όνομά της, η «αλυσίδα» δεν χρειάζεται να είναι γραμμική.

Το Chaîne opératoire (γαλλικά: [ʃɛn‿ɔpeʁatwaʁ], κυριολεκτικά «λειτουργική αλυσίδα» ή «λειτουργική ακολουθία») είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται σε όλο τον ανθρωπολογικό λόγο, πιο συχνά στην αρχαιολογία και την κοινωνικοπολιτισμική ανθρωπολογία[1]. Ο όρος υποδηλώνει μια περιγραφή των σταδίων παραγωγής του υλικού πολιτισμού -ειδικά της κεραμεικής και των λίθινων εργαλείων - από την απόκτηση πρώτων υλών στην παραγωγή εργαλείων έως τη χρήση και την απόρριψη[2].

Η αρχαιολογική ερμηνεία των τεχνολογικών διαδικασιών έχει γνωρίσει σημαντική ανανέωση τις τελευταίες δεκαετίες με την εισαγωγή της έννοιας της λειτουργικής αλυσίδας[3]. Ο όρος, που εισήχθη από τον Αντρέ Λερουά-Γκουράν (André Leroi-Gourhan) τη δεκαετία του 1960, περιγράφει τη διαδοχική ακολουθία ενεργειών μέσω των οποίων τα υλικά αντικείμενα παράγονται, χρησιμοποιούνται και απορρίπτονται[4]. Στην αρχαιολογία, η λειτουργική αλυσίδα λειτουργεί ως εργαλείο ερμηνείας της τεχνολογικής συμπεριφοράς, καθώς αποκαλύπτει όχι μόνο τις τεχνικές επιλογές αλλά και τις κοινωνικές και πολιτισμικές παραμέτρους που τις διαμορφώνουν[5].

Θεωρητικό πλαίσιο

Η λειτουργική αλυσίδα αποτελεί συνθετική προσέγγιση που γεφυρώνει την τεχνική και κοινωνική διάσταση της τεχνολογίας[6]. Η βασική της παραδοχή είναι ότι κάθε τεχνική ενέργεια αποτελεί κοινωνικό γεγονός, προϊόν συλλογικής γνώσης και πολιτισμικά προσδιορισμένων επιλογών[7]. Σύμφωνα με τον Λερουά-Γκουράν (1965), η τεχνολογία συνδέεται με τη «χειρονομία και τον λόγο», δηλαδή την ενσωμάτωση της γνώσης στην πράξη, ενώ η ανάλυση των τεχνικών ακολουθιών μπορεί να αποκαλύψει τη δομή σκέψης μιας κοινωνίας[8].

Στη δεκαετία του 1980, η μέθοδος ενσωματώθηκε συστηματικά στην αρχαιολογική θεωρία, ιδίως μέσω του έργου του Πιέρ Λεμονιέ (Pierre Lemonnier) (1992), ο οποίος τόνισε τη σημασία των κοινωνικών πλαισίων λήψης τεχνικών αποφάσεων[9]. Η λειτουργική αλυσίδα δεν αποσκοπεί απλώς στην ανασύνθεση τεχνικών σταδίων, αλλά στην κατανόηση του «τεχνολογικού συστήματος» ως κοινωνικού φαινομένου[10]. Στην ελληνική βιβλιογραφία, η έννοια εισήχθη από τη δεκαετία του 2000 και μετά, με τη μελέτη κυρίως της προϊστορικής κεραμεικής και των λιθικών συνόλων[11]. Ο Σμυρναίος (2010) τονίζει ότι η λειτουργική αλυσίδα προσφέρει μια «ολιστική θεώρηση» της τεχνολογίας, καθώς επιτρέπει τη σύνδεση της υλικής πράξης με τα κοινωνικά της συμφραζόμενα[12].

Παραπομπές

  1. Bar-Yosef and Van Peer 2009, 105.
  2. Bar-Yosef and Van Peer 2009, 105.
  3. Porqueddu et al. 2023, 122.
  4. Bar-Yosef and Van Peer 2009, 105.
  5. Porqueddu et al. 2023:124
  6. Smyrnaios 2015, 69.
  7. Bar-Yosef and Van Peer 2009, 104.
  8. Porqueddu et al. 2023, 125.
  9. Bar-Yosef and Van Peer 2009, 104.
  10. Smyrnaios 2015, 69.
  11. Smyrnaios 2015, 79.
  12. Smyrnaios 2015, 283.

Βιβλιογραφία