Βάση δεδομένων
Η [βάση δεδομένων (γαλλ.: Base de donnes, αγγλ.: database, γερμ.: Datenbank) (database) είναι οργανωμένη συλλογή δεδομένων που υποστηρίζει αποθήκευση, ανάκτηση και διαχείριση πληροφοριών με τρόπο αξιόπιστο και αποδοτικό. Η κεντρική ιδέα των σχέσεων (relational model) —όπου τα δεδομένα ομαδοποιούνται σε πίνακες με πεδία τυποποιημένων τύπων και πρωτεύοντα κλειδιά— παραμένει θεμελιώδης για τις περισσότερες επιχειρησιακές εφαρμογές, επειδή επιτρέπει την εξασφάλιση ακεραιότητας, την αποφυγή πλεονασμού και την ευέλικτη ερώτηση των δεδομένων[1].
Σχεδίαση και μοντελοποίηση δεδομένων
Η σωστή σχεδίαση βάσης δεδομένων ξεκινά από το εννοιολογικό μοντέλο (π.χ. ER — Entity–Relationship), συνεχίζει με το λογικό (π.χ. κανονικοποίηση σχέσεων, εξαρτήσεις λειτουργίας) και καταλήγει στο φυσικό σχήμα που εξαρτάται από το επιλεγμένο ΣΔΒΔ (DBMS). Η κανονικοποίηση (normalization) ελαχιστοποιεί επαναλήψεις και ασυμφωνίες, ενώ οι περιορισμοί ακεραιότητας (constraints) —τύποι πεδίων, μοναδικότητα, ξένα κλειδιά— διασφαλίζουν συνεπή εισαγωγή και συντήρηση δεδομένων. Η διαδικασία σχεδίασης πρέπει να λαμβάνει υπόψη τόσο τις λειτουργικές (transactional) ανάγκες όσο και απαιτήσεις απόδοσης (indexing, partitioning)[2].