Αστική αρχαιολογία

Η αστική αρχαιολογία, (urban archaeology) ως υποπεδίο της αρχαιολογίας, επικεντρώνεται στη μελέτη των πόλεων, οι οποίες αποτελούν πολύπλοκα συστήματα αλληλεπίδρασης ανθρώπων, υλικών, και περιβαλλόντων. Οι πόλεις, ως δυναμικοί οργανισμοί, φέρουν τα ίχνη πολλαπλών χρονικών στρωμάτων, από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή. Η έρευνα σε αστικά περιβάλλοντα αντιμετωπίζει μοναδικές προκλήσεις, όπως η συνεχής κατοίκηση, η καταστροφή αρχαιολογικών στρωμάτων από τη σύγχρονη δόμηση, και η ανάγκη για διεπιστημονικές προσεγγίσεις. Στην Ελλάδα, η αστική αρχαιολογία έχει ιδιαίτερη σημασία λόγω της μακράς ιστορίας αστικοποίησης, με πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη να αποτελούν ζωντανά παραδείγματα πολυεπίπεδων αρχαιολογικών χώρων.

Οι πόλεις δεν είναι απλώς γεωγραφικοί χώροι αλλά και πολιτισμικά μωσαϊκά, όπου οι ανθρώπινες δραστηριότητες αφήνουν [[αρχαιολογική μαρτυρία|υλικά κατάλοιπα] που αποτυπώνουν την κοινωνική, οικονομική, και πολιτική τους οργάνωση. Η αστική αρχαιολογία, συνδυάζοντας παραδοσιακές μεθόδους ανασκαφής με σύγχρονες τεχνολογίες, προσφέρει τη δυνατότητα να αποκωδικοποιηθούν αυτά τα κατάλοιπα και να κατανοηθεί η εξέλιξη των αστικών κέντρων.