Ειδώλιο
Το ειδώλιο (figurine) είναι μικρό τρισδιάστατο τέχνεργο. Τα ειδώλια αναπαριστούν ανθρώπους, ζώα ή θεότητες, αποτελούν σημαντικό στοιχείο της πολιτισμικής έκφρασης από την αρχαιότητα έως σήμερα[1]. Χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς, διακοσμητικούς ή εκπαιδευτικούς σκοπούς και συχνά αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες της εποχής τους[2]. Η μελέτη τους παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την κατανόηση της ανθρώπινης κοινωνίας, της αισθητικής και της θρησκευτικής σκέψης.
Ιστορική αναδρομή
Η ιστορία των ειδωλίων ξεκινά από την προϊστορική περίοδο, όπου οι μικρές πήλινες ή λίθινες αναπαραστάσεις χρησίμευαν σε τελετουργίες και ως σύμβολα γονιμότητας[3]. Η διάσημη "Αφροδίτη του Βίλλεντορφ" θεωρείται αντικείμενο λατρείας και συμβολισμού γονιμότητας[4]. Στην αρχαία Ελλάδα, οι τερακότες ήταν δημοφιλείς ως αναθήματα στα ιερά, ενώ χρησιμοποιούνταν και ως παιχνίδια για παιδιά, δείχνοντας την πολλαπλή τους λειτουργία[5].
Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα, τα ειδώλια από ξύλο ή μέταλλο χρησιμοποιούνταν κυρίως σε θρησκευτικά πλαίσια, όπως οι παρεμβολές σε λειτουργίες και οι εικόνες των αγίων σε οικιακά περιβάλλοντα ([6]). Η αναγέννηση σηματοδότησε την εμφάνιση πιο ρεαλιστικών και εκφραστικών μορφών, με έμφαση στην ανατομία και τη δυναμική της ανθρώπινης μορφής, επηρεασμένη από την κλασική τέχνη[7].
