Ανάθημα
Ανάθημα ή αναθηματική προσφορά είναι ένα ή περισσότερα αντικείμενα που εκτίθενται ή εναποτίθενται, χωρίς πρόθεση ανάκτησης ή χρήσης, σε ιερό χώρο για θρησκευτικούς σκοπούς. Η αφιέρωση αναθημάτων (votive offering) υπήρξε κεντρικό στοιχείο της αρχαίας θρησκείας, τόσο στην αρχαία Ελλάδα όσο και σε άλλους πολιτισμούς της Μεσογείου. Το ανάθημα αποτελούσε μια πράξη που συνδύαζε το προσωπικό βίωμα του αφιερωτή με τη συλλογική θρησκευτική εμπειρία, ενώ ταυτόχρονα παρήγαγε υλικό πολιτισμό που συσσώρευε μνήμη και νοήματα στον χώρο του ιερού[1].
Λειτουργία και σημασία
Η προσφορά αναθημάτων μπορούσε να εκφράσει ευχαριστία για ήδη ληφθείσα εύνοια ή να λειτουργήσει ως δέηση για μελλοντική. Στη λογική της «συμβολικής ανταλλαγής» με τη θεότητα, το ανάθημα λειτουργούσε ως μέσο διαπραγμάτευσης. Ο πιστός προσέφερε κάτι πολύτιμο με αντάλλαγμα την ευμένεια του θείου[2]. Έτσι, κάθε ανάθημα ενσάρκωνε μια προσωπική ιστορία, αλλά και μια μορφή δημόσιας δήλωσης, αφού η παρουσία του στον χώρο του ιερού ήταν ορατή σε όλους.
