Ανάλυση ενεργοποίησης νετρονίων

Από archaeology
Πήδηση στην πλοήγησηΠήδηση στην αναζήτηση

Η ανάλυση ενεργοποίησης νετρονίων (Neutron Activation Analysis, NAA) αποτελεί μία από τις πιο αξιόπιστες μεθόδους για την ποσοτική και ποιοτική ανάλυση στοιχείων σε δείγματα στερεάς ή υγρής μορφής. Η τεχνική βασίζεται στην ακτινοβόληση του δείγματος με νετρόνια, ώστε να παραχθούν ραδιενεργά ισότοπα των στοιχείων που περιέχει, τα οποία στη συνέχεια ταυτοποιούνται μέσω της χαρακτηριστικής γ-ακτινοβολίας τους[1].

Η NAA είναι ιδιαίτερα χρήσιμη διότι δεν απαιτεί χημική επεξεργασία του δείγματος, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο επιμόλυνσης και επιτρέποντας μη καταστροφική ανάλυση. Η μέθοδος έχει βρει εφαρμογή στην [[[αρχαιομετρία]], στη γεωχημεία, στην περιβαλλοντική ανάλυση και στη βιοϊατρική έρευνα [2].

Φυσική αρχή της μεθόδου

Η τεχνική βασίζεται στην αλληλεπίδραση των νετρονίων με τους ατομικούς πυρήνες του δείγματος. Όταν ένας πυρήνας συλλάβει ένα νετρόνιο, σχηματίζεται ένα διεγερμένο ισότοπο που αποδιεγείρεται εκπέμποντας γ-ακτινοβολία. Κάθε στοιχείο εκπέμπει ακτινοβολία με χαρακτηριστικές ενέργειες, επιτρέποντας την ταυτοποίησή του[3].

Η ένταση της εκπεμπόμενης ακτινοβολίας εξαρτάται από τη συγκέντρωση του στοιχείου και τις συνθήκες ακτινοβόλησης, γεγονός που καθιστά τη μέθοδο ποσοτικά αξιόπιστη[4].

Παραπομπές

  1. (De Soete 1972, 3–5,
  2. IAEA 1987, 15–18
  3. Glascock 2003, 2–4.
  4. IAEA 1987, 22.