Δενδροχρονολόγηση
Η δενδροχρονολόγηση είναι διεπιστημονική μέθοδος απόλυτης χρονολόγησης που βασίζεται στη μελέτη των ετήσιων δακτυλίων ανάπτυξης των δέντρων για τον προσδιορισμό χρονικών ακολουθιών και την ανακατασκευή παρελθόντων περιβαλλοντικών συνθηκών. Κάθε δέντρο λειτουργεί ως ένας ζωντανός οργανισμός που καταγράφει τις αλληλεπιδράσεις του με το περιβάλλον, όπως κλιματικές διακυμάνσεις, διαταραχές και ανθρώπινες παρεμβάσεις[1]. Οι δακτύλιοι σχηματίζονται από τη δευτερογενή ανάπτυξη μέσω του καμβίου, με σαφείς οριακές γραμμές σε εύκρατες ζώνες λόγω εποχιακών αλλαγών, ενώ σε τροπικές περιοχές χρησιμοποιούνται χημικά σήματα για τον εντοπισμό τους[2]. Η μέθοδος αυτή δεν περιορίζεται σε κλιματολογικές εφαρμογές, αλλά επεκτείνεται σε αρχαιολογία, οικολογία και γεωχρονολόγηση, προσφέροντας δεδομένα για μακροπρόθεσμες τάσεις[3]. Ωστόσο, η ερμηνεία των δακτυλίων απαιτεί κατανόηση βιολογικών διεργασιών, όπως η κατανομή ενέργειας για επιβίωση και άμυνα[4].
