Κλιματική αλλαγή: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
||
| Γραμμή 7: | Γραμμή 7: | ||
Τα πρόσφατα ετήσια ισοζύγια άνθρακα καταγράφουν ότι οι παγκόσμιες εκπομπές ορυκτού CO₂ παρέμειναν σε πολύ υψηλά επίπεδα και ότι η συγκέντρωση του CO₂ στην ατμόσφαιρα συνεχίζει να αυξάνεται: ο μέσος όρος της ατμοσφαιρικής συγκέντρωσης CO₂ για το 2022 ήταν ~417.1 ± 0.1 ppm, με προκαταρκτικά δεδομένα για το 2023 να σημειώνουν περαιτέρω αύξηση. Αυτό σημαίνει ότι οι ανθρώπινες εκπομπές συνεχίζουν να «γεμίζουν» την [[ατμόσφαιρα]] σχεδόν χωρίς καθαρή πτώση<ref>Global Carbon Budget 2023, Executive Summary, 4.</ref>. | Τα πρόσφατα ετήσια ισοζύγια άνθρακα καταγράφουν ότι οι παγκόσμιες εκπομπές ορυκτού CO₂ παρέμειναν σε πολύ υψηλά επίπεδα και ότι η συγκέντρωση του CO₂ στην ατμόσφαιρα συνεχίζει να αυξάνεται: ο μέσος όρος της ατμοσφαιρικής συγκέντρωσης CO₂ για το 2022 ήταν ~417.1 ± 0.1 ppm, με προκαταρκτικά δεδομένα για το 2023 να σημειώνουν περαιτέρω αύξηση. Αυτό σημαίνει ότι οι ανθρώπινες εκπομπές συνεχίζουν να «γεμίζουν» την [[ατμόσφαιρα]] σχεδόν χωρίς καθαρή πτώση<ref>Global Carbon Budget 2023, Executive Summary, 4.</ref>. | ||
Το παγκόσμιο «carbon budget» — δηλαδή η ποσότητα CO₂ που ακόμα μπορεί να εκπέμψουμε για να έχουμε μια πιθανότητα (π.χ. 50%) να κρατήσουμε τη θέρμανση κάτω από 1.5°C — έχει μειωθεί. Οι ετήσιες εκθέσεις του Global Carbon Project δείχνουν πόσο στενό γίνεται αυτό το όριο υπό τον τρέχοντα ρυθμό εκπομπών. <ref>Global Carbon Budget 2023, 5.</ref>. | Το παγκόσμιο «carbon budget» — δηλαδή η ποσότητα CO₂ που ακόμα μπορεί να εκπέμψουμε για να έχουμε μια πιθανότητα (π.χ. 50%) να κρατήσουμε τη θέρμανση κάτω από 1.5°C — έχει μειωθεί. Οι ετήσιες εκθέσεις του Global Carbon Project δείχνουν πόσο στενό γίνεται αυτό το όριο υπό τον τρέχοντα ρυθμό εκπομπών. <ref>Global Carbon Budget 2023, 5.</ref>. | ||
==Επιπτώσεις και ακραία φαινόμενα== | |||
Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές σε πολλαπλά επίπεδα: αύξηση της συχνότητας και έντασης των θερμικών κυμάτων, αύξηση ακραίων [[βροχόπτωση|βροχοπτώσεων]] σε πολλές περιοχές, άνοδος της μέσης στάθμης της θάλασσας και μείωση των [[παγετώνας|παγετώνων]] και του θαλάσσιου πάγου. Το IPCC αξιολογεί ότι ανθρώπινη επίδραση είναι ο κύριος οδηγός πολλών από αυτές τις αλλαγές και ότι οι επιπτώσεις γίνονται πιο σύνθετες και πιο δύσκολο να διαχειριστούν όσο η θέρμανση αυξάνεται<ref>IPCC AR6 Synthesis Report, Section 2, 11–12.</ref>. | |||
Πέραν των γενικών τάσεων, η [[επιστήμη]] της απόδοσης (attribution science) δείχνει ότι ορισμένα ακραία επεισόδια σχετίζονται άμεσα με την ανθρωπογενή θέρμανση. Ένα παράδειγμα είναι η ανάλυση της περιόδου [[τυφώνας|τυφώνων]] του 2020 στο Βόρειο Ατλαντικό, όπου μεθοδολογίες «hindcast attribution» δείχνουν αυξήσεις στην ακραία βροχόπτωση των [[κυκλώνας|κυκλώνων]] της τάξης του ~10% σε 3ωρα ακροτάτου και ~5% σε 3ήμερα αθροίσματα λόγω ανθρωπογενούς θέρμανσης — με ακόμη μεγαλύτερα ποσοστά για [[καταιγίδα|καταιγίδες]] κατηγορίας τυφώνα<ref>Reed et al., 1905 (2022)</ref>. | |||
==Παραπομπές== | ==Παραπομπές== | ||
<references/> | <references/> | ||
Αναθεώρηση της 13:43, 23 Οκτωβρίου 2025
Η κλιματική αλλαγή είναι η μεταβολή του παγκοσμίου κλίματος και ειδικότερα οι μεταβολές των μετεωρολογικών συνθηκών που εκτείνονται σε μεγάλη χρονική κλίμακα. Τέτοιου τύπου μεταβολές περιλαμβάνουν στατιστικά σημαντικές διακυμάνσεις ως προς τη μέση κατάσταση του κλίματος ή τη μεταβλητότητά του, που εκτείνονται σε βάθος χρόνου δεκαετιών ή και περισσότερων ετών. Οι κλιματικές αλλαγές οφείλονται σε φυσικές διαδικασίες, καθώς και σε ανθρώπινες δραστηριότητες με επιπτώσεις στο κλίμα, όπως η τροποποίηση της σύνθεσης της ατμόσφαιρας. Στη Σύμβαση-Πλαίσιο των Ηνωμένων Εθνών για τις Κλιματικές Μεταβολές (UNFCC), η κλιματική αλλαγή ορίζεται ειδικότερα ως η μεταβολή στο κλίμα που οφείλεται άμεσα ή έμμεσα σε ανθρώπινες δραστηριότητες, διακρίνοντας τον όρο από την κλιματική μεταβλητότητα που έχει φυσικά αίτια[1].
Η σύγχρονη επιστημονική συναίνεση είναι σαφής: το κλίμα της Γης θερμαίνεται και η βασική αιτία είναι οι ανθρώπινες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου. Οι αλλαγές αυτές δεν είναι μόνο μια αύξηση της μέσης θερμοκρασίας· συνοδεύονται από εκτεταμένες μεταβολές στον κύκλο του νερού, στην περιεκτικότητα των ωκεανών σε θερμότητα και στο πάχος και την έκταση του πάγου[2].
Συσσώρευση αερίων και ισοζύγιο άνθρακα
Τα πρόσφατα ετήσια ισοζύγια άνθρακα καταγράφουν ότι οι παγκόσμιες εκπομπές ορυκτού CO₂ παρέμειναν σε πολύ υψηλά επίπεδα και ότι η συγκέντρωση του CO₂ στην ατμόσφαιρα συνεχίζει να αυξάνεται: ο μέσος όρος της ατμοσφαιρικής συγκέντρωσης CO₂ για το 2022 ήταν ~417.1 ± 0.1 ppm, με προκαταρκτικά δεδομένα για το 2023 να σημειώνουν περαιτέρω αύξηση. Αυτό σημαίνει ότι οι ανθρώπινες εκπομπές συνεχίζουν να «γεμίζουν» την ατμόσφαιρα σχεδόν χωρίς καθαρή πτώση[3].
Το παγκόσμιο «carbon budget» — δηλαδή η ποσότητα CO₂ που ακόμα μπορεί να εκπέμψουμε για να έχουμε μια πιθανότητα (π.χ. 50%) να κρατήσουμε τη θέρμανση κάτω από 1.5°C — έχει μειωθεί. Οι ετήσιες εκθέσεις του Global Carbon Project δείχνουν πόσο στενό γίνεται αυτό το όριο υπό τον τρέχοντα ρυθμό εκπομπών. [4].
Επιπτώσεις και ακραία φαινόμενα
Οι επιπτώσεις είναι ήδη ορατές σε πολλαπλά επίπεδα: αύξηση της συχνότητας και έντασης των θερμικών κυμάτων, αύξηση ακραίων βροχοπτώσεων σε πολλές περιοχές, άνοδος της μέσης στάθμης της θάλασσας και μείωση των παγετώνων και του θαλάσσιου πάγου. Το IPCC αξιολογεί ότι ανθρώπινη επίδραση είναι ο κύριος οδηγός πολλών από αυτές τις αλλαγές και ότι οι επιπτώσεις γίνονται πιο σύνθετες και πιο δύσκολο να διαχειριστούν όσο η θέρμανση αυξάνεται[5].
Πέραν των γενικών τάσεων, η επιστήμη της απόδοσης (attribution science) δείχνει ότι ορισμένα ακραία επεισόδια σχετίζονται άμεσα με την ανθρωπογενή θέρμανση. Ένα παράδειγμα είναι η ανάλυση της περιόδου τυφώνων του 2020 στο Βόρειο Ατλαντικό, όπου μεθοδολογίες «hindcast attribution» δείχνουν αυξήσεις στην ακραία βροχόπτωση των κυκλώνων της τάξης του ~10% σε 3ωρα ακροτάτου και ~5% σε 3ήμερα αθροίσματα λόγω ανθρωπογενούς θέρμανσης — με ακόμη μεγαλύτερα ποσοστά για καταιγίδες κατηγορίας τυφώνα[6].
