Πολιτισμός: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από archaeology
Πήδηση στην πλοήγησηΠήδηση στην αναζήτηση
Νέα σελίδα με 'Ως '''πολιτισμός''' νοείται ως το σύνολο των αξιών, συμβόλων, πρακτικών και νοημάτων που συγκροτούν τον τρόπο ζωής ενός κοινωνικού συνόλου. Ο Έντουαρντ Μπαρνέτ Τάιλορ (Edward B. Tylor), ήδη από το 1871, όρισε τον πολιτισμό ως «το σύνολο των γνώσεων, των πεποιθήσεων, της...'
 
Γραμμή 5: Γραμμή 5:


Η ερμηνευτική του προσέγγιση μετατόπισε την έμφαση από την περιγραφή των εξωτερικών εκδηλώσεων προς την κατανόηση των εσωτερικών νοημάτων που συγκροτούν την κοινωνική εμπειρία. Έτσι, ο πολιτισμός έγινε αντιληπτός ως ένα «κείμενο» που χρειάζεται ερμηνεία, με τον κοινωνικό επιστήμονα να λειτουργεί ως «αναγνώστης» των συμβολικών μορφών της [[κοινωνία]]ς.
Η ερμηνευτική του προσέγγιση μετατόπισε την έμφαση από την περιγραφή των εξωτερικών εκδηλώσεων προς την κατανόηση των εσωτερικών νοημάτων που συγκροτούν την κοινωνική εμπειρία. Έτσι, ο πολιτισμός έγινε αντιληπτός ως ένα «κείμενο» που χρειάζεται ερμηνεία, με τον κοινωνικό επιστήμονα να λειτουργεί ως «αναγνώστης» των συμβολικών μορφών της [[κοινωνία]]ς.
==Παραπομπές==
<references/>

Αναθεώρηση της 14:34, 21 Οκτωβρίου 2025

Ως πολιτισμός νοείται ως το σύνολο των αξιών, συμβόλων, πρακτικών και νοημάτων που συγκροτούν τον τρόπο ζωής ενός κοινωνικού συνόλου. Ο Έντουαρντ Μπαρνέτ Τάιλορ (Edward B. Tylor), ήδη από το 1871, όρισε τον πολιτισμό ως «το σύνολο των γνώσεων, των πεποιθήσεων, της τέχνης, της ηθικής, του δικαίου, των εθίμων και όλων των άλλων ικανοτήτων και συνηθειών που αποκτά ο άνθρωπος ως μέλος της κοινωνίας»[1]. Παρότι ο ορισμός αυτός θεωρείται σήμερα κλασικός, αποτυπώνει τη δυσκολία απομόνωσης μιας μονοσήμαντης έννοιας του πολιτισμού, καθώς αυτός μεταβάλλεται ανάλογα με το ιστορικό και κοινωνικό πλαίσιο.

Ο πολιτισμός ως σύστημα νοημάτων

Η νεότερη ανθρωπολογία επιχείρησε να επαναπροσδιορίσει τον πολιτισμό όχι ως στατικό σύνολο στοιχείων, αλλά ως δυναμικό σύστημα σημασιών. Ο Κλίφορντ Γκερτζ (Clifford Geertz }τόνισε ότι ο πολιτισμός αποτελεί «ένα σύστημα συμβολικών μορφών, μέσω των οποίων οι άνθρωποι επικοινωνούν, διατηρούν και αναπτύσσουν τη γνώση και τις στάσεις τους απέναντι στη ζωή»[2].

Η ερμηνευτική του προσέγγιση μετατόπισε την έμφαση από την περιγραφή των εξωτερικών εκδηλώσεων προς την κατανόηση των εσωτερικών νοημάτων που συγκροτούν την κοινωνική εμπειρία. Έτσι, ο πολιτισμός έγινε αντιληπτός ως ένα «κείμενο» που χρειάζεται ερμηνεία, με τον κοινωνικό επιστήμονα να λειτουργεί ως «αναγνώστης» των συμβολικών μορφών της κοινωνίας.

Παραπομπές

  1. Tylor 1871, 1
  2. Geertz 1973, 89