LiDAR: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Χωρίς σύνοψη επεξεργασίας |
|||
| Γραμμή 1: | Γραμμή 1: | ||
[[File:Lidar_P1270901.jpg|thumb|220px|Το συγκεκριμένο lidar μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σάρωση κτηρίων, βραχωδών σχηματισμών κ.λπ., για την παραγωγή ενός 3D μοντέλου.]] | [[File:Lidar_P1270901.jpg|thumb|220px|Το συγκεκριμένο lidar μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη σάρωση κτηρίων, βραχωδών σχηματισμών κ.λπ., για την παραγωγή ενός 3D μοντέλου.]] | ||
Η τεχνολογία '''LiDAR''', γνωστή ως '''Light Detection and Ranging''', αποτελεί μια επαναστατική μέθοδο ενεργητικής [[τηλεπισκόπηση]]ς που χρησιμοποιεί παλμούς [[λέιζερ]] για να μετράει αποστάσεις και να δημιουργεί λεπτομερή τρισδιάστατα μοντέλα του περιβάλλοντος<ref>Li et al. 2024, 1.</ref>. Αυτή η [[τεχνολογία]] έχει γίνει απαραίτητη σε πολλούς τομείς, από την αυτοκινούμενη πλοήγηση και τη [[γεωργία]] μέχρι την [[περιβάλλον|περιβαλλοντική]] παρατήρηση και την [[αρχαιολογία]]. Η σημασία του LiDAR έγκειται στην ικανότητά του να παρέχει υψηλής ακρίβειας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, κάτι που το καθιστά ανώτερο από άλλες μεθόδους όπως το radar σε ορισμένες εφαρμογές<ref>Wang and Fang 2020, 2.</ref>. Ωστόσο, η εξάρτησή του από οπτικές συνθήκες μπορεί να αποτελεί πρόκληση, ιδιαίτερα σε πυκνά δάση ή κακές καιρικές συνθήκες<ref>Maeda et al. 2025, 9.</ref>. Η εξέλιξη του LiDAR συνδέεται στενά με προόδους σε υλικό και [[λογισμικό]], επιτρέποντας πιο ακριβείς αναλύσεις δομών όπως δέντρα και καλλιέργειες<ref>Shahbaz and Agarwal 2024, 1.</ref>. | Η τεχνολογία '''LiDAR''', γνωστή ως '''Light Detection and Ranging''', αποτελεί μια επαναστατική μέθοδο ενεργητικής [[τηλεπισκόπηση]]ς που χρησιμοποιεί παλμούς [[λέιζερ]] για να μετράει αποστάσεις και να δημιουργεί λεπτομερή τρισδιάστατα μοντέλα του περιβάλλοντος<ref>Li et al. 2024, 1.</ref>. Αυτή η [[τεχνολογία]] έχει γίνει απαραίτητη σε πολλούς τομείς, από την αυτοκινούμενη πλοήγηση και τη [[γεωργία]] μέχρι την [[περιβάλλον|περιβαλλοντική]] παρατήρηση και την [[αρχαιολογία]]. Η σημασία του LiDAR έγκειται στην ικανότητά του να παρέχει υψηλής ακρίβειας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, κάτι που το καθιστά ανώτερο από άλλες μεθόδους όπως το radar σε ορισμένες εφαρμογές<ref>Wang and Fang 2020, 2.</ref>. Ωστόσο, η εξάρτησή του από οπτικές συνθήκες μπορεί να αποτελεί πρόκληση, ιδιαίτερα σε πυκνά δάση ή κακές καιρικές συνθήκες<ref>Maeda et al. 2025, 9.</ref>. Η εξέλιξη του LiDAR συνδέεται στενά με προόδους σε υλικό και [[λογισμικό]], επιτρέποντας πιο ακριβείς αναλύσεις δομών όπως δέντρα και καλλιέργειες<ref>Shahbaz and Agarwal 2024, 1.</ref>. | ||
==Ιστορία του LiDAR== | |||
Η ανάπτυξη του LiDAR ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, όταν η NASA και ο αμερικανικός στρατός πειραματίστηκαν με λέιζερ για μέτρηση υψομέτρων<ref>Li et al. 2024, 2.</ref>. Το πρώτο εμπορικό σύστημα LiDAR χρησιμοποιήθηκε για [[τοπογραφία|τοπογραφικές]] χαρτογραφήσεις τη δεκαετία του 1970. Κατά τη δεκαετία του 1990, η πρόοδος στην τεχνολογία λέιζερ επέτρεψε την ευρύτερη υιοθέτηση σε πολιτικές εφαρμογές, όπως η αρχαιολογία και η [[δασοκομία]]<ref>Wang and Fang 2020, 5.</ref>. Σήμερα, το LiDAR έχει ενσωματωθεί σε [[drone]]s και οχήματα, χάρη σε εταιρείες όπως η Velodyne και η Waymo<ref>Li et al. 2024, 6.</ref>. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε βελτιώσεις στην ταχύτητα επεξεργασίας και τη μείωση του κόστους. Στα δάση, η υιοθέτηση του terrestrial LiDAR (TLS)<ref>Το Terrestrial LiDAR Scanning (TLS) ή επίγειο LiDAR είναι μια τεχνολογία αποτύπωσης που χρησιμοποιεί λέιζερ για να μετρήσει με εξαιρετική ακρίβεια τις αποστάσεις από έναν επίγειο σαρωτή προς τα αντικείμενα του περιβάλλοντος. Το αποτέλεσμα είναι ένα τρισδιάστατο [[νέφος σημείων]] (point cloud), το οποίο αναπαριστά με λεπτομέρεια την επιφάνεια κτιρίων, εδαφών, βλάστησης, υποδομών κ.ά.</ref> αυξήθηκε από το 2010, με φθηνότερα όργανα και ταχύτερους ρυθμούς σάρωσης<ref>Maeda et al. 2025, 1.</ref>. Στα γεωργικά πεδία, το LiDAR εφαρμόστηκε από τις αρχές του 2000 για εκτίμηση LAI (Leaf Area Index)<ref>Το LAI (Leaf Area Index), ή Δείκτης Επιφάνειας Φύλλων, είναι ένα βασικό βιοφυσικό μέγεθος που χρησιμοποιείται στην [[οικολογία]], τη [[γεωπονία]] και τη [[δασολογία]] για να περιγράψει την ποσότητα φυλλικής επιφάνειας σε ένα [[οικοσύστημα]].</ref>, λύνοντας προβλήματα κορεσμού σε οπτικές μεθόδους<ref>Wang and Fang 2020, 1.</ref>. Πρόσφατες προόδοι περιλαμβάνουν το solid-state LiDAR<ref>Το solid-state LiDAR είναι μια κατηγορία LiDAR που δεν διαθέτει κινούμενα μηχανικά μέρη για τη σάρωση του χώρου. Αντί για περιστρεφόμενους καθρέφτες ή μηχανισμούς σάρωσης, χρησιμοποιεί σταθερά ηλεκτρονικά και οπτικά στοιχεία (π.χ. φωτοδιόδους, φάσματα λέιζερ, οπτικές φάσεις) για τη δημιουργία της δέσμης και τη λήψη μέτρησης απόστασης. Είναι μια τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί κυρίως για αυτοκίνητα, UAVs και ρομποτική, επειδή προσφέρει υψηλή αντοχή, χαμηλό κόστος και μικρό μέγεθος.</ref> χωρίς μηχανικά μέρη, από το 1972 μέχρι σήμερα<ref>Li et al. 2024, 13</ref>. | |||
==Παραπομπές== | ==Παραπομπές== | ||
<references/> | <references/> | ||
Αναθεώρηση της 11:05, 15 Νοεμβρίου 2025

Η τεχνολογία LiDAR, γνωστή ως Light Detection and Ranging, αποτελεί μια επαναστατική μέθοδο ενεργητικής τηλεπισκόπησης που χρησιμοποιεί παλμούς λέιζερ για να μετράει αποστάσεις και να δημιουργεί λεπτομερή τρισδιάστατα μοντέλα του περιβάλλοντος[1]. Αυτή η τεχνολογία έχει γίνει απαραίτητη σε πολλούς τομείς, από την αυτοκινούμενη πλοήγηση και τη γεωργία μέχρι την περιβαλλοντική παρατήρηση και την αρχαιολογία. Η σημασία του LiDAR έγκειται στην ικανότητά του να παρέχει υψηλής ακρίβειας δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, κάτι που το καθιστά ανώτερο από άλλες μεθόδους όπως το radar σε ορισμένες εφαρμογές[2]. Ωστόσο, η εξάρτησή του από οπτικές συνθήκες μπορεί να αποτελεί πρόκληση, ιδιαίτερα σε πυκνά δάση ή κακές καιρικές συνθήκες[3]. Η εξέλιξη του LiDAR συνδέεται στενά με προόδους σε υλικό και λογισμικό, επιτρέποντας πιο ακριβείς αναλύσεις δομών όπως δέντρα και καλλιέργειες[4].
Ιστορία του LiDAR
Η ανάπτυξη του LiDAR ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, όταν η NASA και ο αμερικανικός στρατός πειραματίστηκαν με λέιζερ για μέτρηση υψομέτρων[5]. Το πρώτο εμπορικό σύστημα LiDAR χρησιμοποιήθηκε για τοπογραφικές χαρτογραφήσεις τη δεκαετία του 1970. Κατά τη δεκαετία του 1990, η πρόοδος στην τεχνολογία λέιζερ επέτρεψε την ευρύτερη υιοθέτηση σε πολιτικές εφαρμογές, όπως η αρχαιολογία και η δασοκομία[6]. Σήμερα, το LiDAR έχει ενσωματωθεί σε drones και οχήματα, χάρη σε εταιρείες όπως η Velodyne και η Waymo[7]. Η εξέλιξη αυτή οφείλεται σε βελτιώσεις στην ταχύτητα επεξεργασίας και τη μείωση του κόστους. Στα δάση, η υιοθέτηση του terrestrial LiDAR (TLS)[8] αυξήθηκε από το 2010, με φθηνότερα όργανα και ταχύτερους ρυθμούς σάρωσης[9]. Στα γεωργικά πεδία, το LiDAR εφαρμόστηκε από τις αρχές του 2000 για εκτίμηση LAI (Leaf Area Index)[10], λύνοντας προβλήματα κορεσμού σε οπτικές μεθόδους[11]. Πρόσφατες προόδοι περιλαμβάνουν το solid-state LiDAR[12] χωρίς μηχανικά μέρη, από το 1972 μέχρι σήμερα[13].
Παραπομπές
- ↑ Li et al. 2024, 1.
- ↑ Wang and Fang 2020, 2.
- ↑ Maeda et al. 2025, 9.
- ↑ Shahbaz and Agarwal 2024, 1.
- ↑ Li et al. 2024, 2.
- ↑ Wang and Fang 2020, 5.
- ↑ Li et al. 2024, 6.
- ↑ Το Terrestrial LiDAR Scanning (TLS) ή επίγειο LiDAR είναι μια τεχνολογία αποτύπωσης που χρησιμοποιεί λέιζερ για να μετρήσει με εξαιρετική ακρίβεια τις αποστάσεις από έναν επίγειο σαρωτή προς τα αντικείμενα του περιβάλλοντος. Το αποτέλεσμα είναι ένα τρισδιάστατο νέφος σημείων (point cloud), το οποίο αναπαριστά με λεπτομέρεια την επιφάνεια κτιρίων, εδαφών, βλάστησης, υποδομών κ.ά.
- ↑ Maeda et al. 2025, 1.
- ↑ Το LAI (Leaf Area Index), ή Δείκτης Επιφάνειας Φύλλων, είναι ένα βασικό βιοφυσικό μέγεθος που χρησιμοποιείται στην οικολογία, τη γεωπονία και τη δασολογία για να περιγράψει την ποσότητα φυλλικής επιφάνειας σε ένα οικοσύστημα.
- ↑ Wang and Fang 2020, 1.
- ↑ Το solid-state LiDAR είναι μια κατηγορία LiDAR που δεν διαθέτει κινούμενα μηχανικά μέρη για τη σάρωση του χώρου. Αντί για περιστρεφόμενους καθρέφτες ή μηχανισμούς σάρωσης, χρησιμοποιεί σταθερά ηλεκτρονικά και οπτικά στοιχεία (π.χ. φωτοδιόδους, φάσματα λέιζερ, οπτικές φάσεις) για τη δημιουργία της δέσμης και τη λήψη μέτρησης απόστασης. Είναι μια τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί κυρίως για αυτοκίνητα, UAVs και ρομποτική, επειδή προσφέρει υψηλή αντοχή, χαμηλό κόστος και μικρό μέγεθος.
- ↑ Li et al. 2024, 13