Χρωματικό σύστημα Μάνσελ

Το χρωματικό σύστημα Μάνσελ

Το χρωματικό σύστημα Μάνσελ σημαντικό εργαλείο στην χρωματομετρία, αναπτυγμένο για να παρέχει μια ομοιόμορφη, βασισμένη στην αντίληψη, μέθοδο ταξινόμησης χρωμάτων. Δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό καλλιτέχνη και δάσκαλο Άλμπερτ Χένρι Μάνσελ (1858-1918), ο οποίος επηρεάστηκε από θεωρίες όπως αυτές του Όγκντεν Ρουντ και του Μισέλ Εζέν Σεβρέλ. Το σύστημα δημοσιεύτηκε αρχικά στο βιβλίο A Color Notation το 1905 και εξελίχθηκε σε άτλαντες χρωμάτων το 1915.

Ιστορική ανάπτυξη

Το Χρωματικό Σύστημα Μάνσελ αναπτύχθηκε ως απάντηση σε προβλήματα της τέχνης και της εκπαίδευσης. Ο Μάνσελ, γεννημένος το 1858 στη Βοστόνη, σπούδασε στην Ακαδημία Ζουλιάν και την École des Beaux-Arts στο Παρίσι από το 1885 έως το 1888, όπου κέρδισε βραβεία και υποτροφίες. Επέστρεψε στις ΗΠΑ για να διδάξει στη Massachusetts Normal Art School μέχρι τον θάνατό του το 1918. Το σύστημά του προέκυψε από δυσκολίες στην ακριβή αντιστοίχιση χρωμάτων από τη φύση και στη διδασκαλία αρμονίας χρωμάτων, τα οποία θεωρούνταν έμφυτα ταλέντα στην ακαδημαϊκή παράδοση, αλλά αμφισβητήθηκαν από τον Ιμπρεσιονισμό και τον Νεοϊμπρεσιονισμό

Ο Μάνσελ επηρεάστηκε από σύγχρονα έργα όπως το Modern Chromatics του Ogden Rood (1879) και τα Principles of Harmony and Contrast of Colors του Michel Eugène Chevreul (1855), όπως καταγράφεται στα ημερολόγιά του από τα τέλη της δεκαετίας του 1880. Δημοσίευσε τη θεωρητική δομή στο A Color Notation το 1905 και τα πρώτα δείγματα χρωματισμένου χαρτιού στον Atlas of the Munsell Color System το 1915. Το σύστημα βελτιώθηκε με δείγματα το 1929 και αναδιατάχθηκε το 1943 χρησιμοποιώντας τιμές CIE tristimulus . Μετά τον θάνατο του Μάνσελ το 1918, η εταιρεία A. H. Munsell Color Company ιδρύθηκε το 1921, μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη το 1922 και στη Βαλτιμόρη το 1923 για έρευνα κοντά στο Bureau of Standards. Το Munsell Research Laboratory (1923-1927) υπό τον Irwin G. Priest εστίασε σε βελτιώσεις με φασματοφωτομετρία. Το Munsell Color Foundation ιδρύθηκε το 1942 ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός για την προώθηση της γνώσης των χρωμάτων

Δοκίμιο, Χρωματικό σύστημα Μάνσελ, στα Ελληνικά 1000 λέξεις, inline αναφορές με σελίδες, AJA Style μόνο από open access διεθνείς αναφορές, Για να είναι αξιόπιστες και ελέγξιμες οι αναφορές. ISBN/DOI μόνο στη βιβλιογραφία. Oι inline αναφορές με σελίδες ανάμεσα σε , όχι αγκύλες ή παρενθέσεις. Η βιβλιογραφία ανιχνεύσιμη στο διαδίκτυο για λόγους αξιοπιστίας. Παραγραφοποίηση με τιτλους. Doi σε link τύπου httpsΒασικά Σημεία

Το Χρωματικό Σύστημα Μάνσελ, που αναπτύχθηκε από τον Άλμπερτ Χένρι Μάνσελ στις αρχές του 20ού αιώνα, βασίζεται σε τρεις ανεξάρτητες διαστάσεις: απόχρωση (hue), τιμή (value) και χρώμα (chroma), επιτρέποντας ακριβή περιγραφή χρωμάτων βασισμένη στην ανθρώπινη αντίληψη. Είναι ένα ψυχοφυσικό σύστημα που γεφυρώνει τέχνη και επιστήμη, με εφαρμογές σε εκπαίδευση, βιομηχανία και έρευνα, όπως στην περιγραφή εδαφών και δερματικών τόνων. Παρά τις ιστορικές βελτιώσεις, όπως η αναδιάταξη το 1943, παραμένει αξιόπιστο, αν και η ακρίβεια μπορεί να επηρεάζεται από συνθήκες φωτισμού σε πεδιακές εφαρμογές. Μελέτες δείχνουν ότι χρησιμοποιείται ευρέως σε περιβαλλοντική σχεδίαση και εκπαίδευση τέχνης, προάγοντας αρμονία χρωμάτων και ψηφιακή διδασκαλία.

Εισαγωγή Το Χρωματικό Σύστημα Μάνσελ αποτελεί ένα από τα πιο επιδραστικά εργαλεία στην επιστήμη των χρωμάτων, αναπτυγμένο για να παρέχει μια ομοιόμορφη, βασισμένη στην αντίληψη, μέθοδο ταξινόμησης χρωμάτων. Δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό καλλιτέχνη και δάσκαλο Άλμπερτ Χένρι Μάνσελ (1858-1918), ο οποίος επηρεάστηκε από θεωρίες όπως αυτές του Όγκντεν Ρουντ και του Μισέλ Εζέν Σεβρέλ. Το σύστημα δημοσιεύτηκε αρχικά στο βιβλίο A Color Notation το 1905 και εξελίχθηκε σε άτλαντες χρωμάτων το 1915. Οι Τρεις Διαστάσεις Το σύστημα οργανώνει τα χρώματα σε τρεις διαστάσεις: η απόχρωση (hue) αναφέρεται στο όνομα του χρώματος (π.χ. κόκκινο, μπλε), η τιμή (value) στη φωτεινότητα (από 0 μαύρο έως 10 λευκό), και το χρώμα (chroma) στην καθαρότητα (από 0 γκρι έως υψηλές τιμές). Αυτές οι διαστάσεις είναι ανεξάρτητες, επιτρέποντας ακριβείς προσαρμογές χωρίς αλλαγές στις άλλες. Εφαρμογές Στην τέχνη, βοηθά στη διδασκαλία αρμονίας χρωμάτων και σε ψηφιακά εργαλεία. Στην επιστήμη, χρησιμοποιείται για περιγραφή εδαφών, όπου η ακρίβεια επηρεάζεται από φως, και σε ιατρικές εκτιμήσεις δερματικών τόνων.

Ιστορική Ανάπτυξη του Χρωματικού Συστήματος Μάνσελ Το Χρωματικό Σύστημα Μάνσελ αναπτύχθηκε από τον Άλμπερτ Χένρι Μάνσελ, έναν Αμερικανό ζωγράφο και δάσκαλο, στις αρχές του 20ού αιώνα, ως απάντηση σε προβλήματα της τέχνης και της εκπαίδευσης. Ο Μάνσελ, γεννημένος το 1858 στη Βοστόνη, σπούδασε στην Ακαδημία Ζουλιάν και την École des Beaux-Arts στο Παρίσι από το 1885 έως το 1888, όπου κέρδισε βραβεία και υποτροφίες. Επέστρεψε στις ΗΠΑ για να διδάξει στη Massachusetts Normal Art School μέχρι τον θάνατό του το 1918. Το σύστημά του προέκυψε από δυσκολίες στην ακριβή αντιστοίχιση χρωμάτων από τη φύση και στη διδασκαλία αρμονίας χρωμάτων, τα οποία θεωρούνταν έμφυτα ταλέντα στην ακαδημαϊκή παράδοση, αλλά αμφισβητήθηκαν από τον Ιμπρεσιονισμό και τον Νεο-Ιμπρεσιονισμό. Ο Μάνσελ επηρεάστηκε από σύγχρονα έργα όπως το Modern Chromatics του Ogden Rood (1879) και τα Principles of Harmony and Contrast of Colors του Michel Eugène Chevreul (1855), όπως καταγράφεται στα ημερολόγιά του από τα τέλη της δεκαετίας του 1880. Δημοσίευσε τη θεωρητική δομή στο A Color Notation το 1905 και τα πρώτα δείγματα χρωματισμένου χαρτιού στον Atlas of the Munsell Color System το 1915. Το σύστημα βελτιώθηκε με δείγματα το 1929 και αναδιατάχθηκε το 1943 χρησιμοποιώντας τιμές CIE tristimulus. Μετά τον θάνατο του Μάνσελ το 1918, η εταιρεία A. H. Munsell Color Company ιδρύθηκε το 1921, μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη το 1922 και στη Βαλτιμόρη το 1923 για έρευνα κοντά στο Bureau of Standards. Το Munsell Research Laboratory (1923-1927) υπό τον Irwin G. Priest εστίασε σε βελτιώσεις με φασματοφωτομετρία. Το Munsell Color Foundation ιδρύθηκε το 1942 ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός για προώθηση γνώσης χρωμάτων. Οι Τρεις Διαστάσεις: Απόχρωση, Τιμή και Χρώμα Το σύστημα περιγράφει κάθε χρωματική αντίληψη με τρεις ανεξάρτητες μεταβλητές: απόχρωση (hue), τιμή (value) και χρώμα (chroma). Η απόχρωση είναι το όνομα του χρώματος (π.χ. R για κόκκινο), η τιμή η φωτεινότητα (0-10), και το χρώμα η καθαρότητα (αυξανόμενη από ουδέτερο γκρι). Οι ετικέτες είναι αλφαριθμητικές, π.χ. 5R 4/10. Οι διαστάσεις είναι ανεξάρτητες, επιτρέποντας αλλαγές σε μία χωρίς επίδραση στις άλλες. Το σύστημα αποτελείται από χάρτες (άτλαντες) και θεωρητικό χώρο χρωμάτων, με αλλαγές σε ομοιόμορφους ρυθμούς αντίληψης. Οργανώνεται σε τρισδιάστατο ακανόνιστο στερεό, με απόχρωση σε κύκλο γύρω από τον άξονα τιμής και χρώμα προς τα έξω. Η απόχρωση επιλέγεται αυθαίρετα για ισορροπία με δίσκους Maxwell, χρησιμοποιώντας πέντε πρωτεύοντα χρώματα. Το χρώμα προκύπτει από στροφή συμπληρωματικών αποχρώσεων, και η τιμή με φωτόμετρο. Είναι ψυχοφυσικό, γεφυρώνοντας φυσική και ψυχολογία, βασισμένο στον νόμο Weber-Fechner για ίσα βήματα αίσθησης. Εφαρμογές στην Τέχνη και την Εκπαίδευση Στην τέχνη, το σύστημα λύνει προβλήματα αντιστοίχισης χρωμάτων και διδάσκει αρμονία, χρησιμοποιούμενο σε εγχειρίδια και σχολική εκπαίδευση. Σε ψηφιακή εκπαίδευση, ενσωματώνεται σε web-enhanced μαθήματα, όπως στο Northern Illinois University (2001), με λογισμικά για RGB δραστηριότητες, αρμονία και αντίθεση. Συμπληρώνει προσεγγίσεις όπως του Josef Albers, εστιάζοντας σε πειράματα αντίληψης. Σε περιβαλλοντική σχεδίαση, χρησιμοποιείται από 66% ειδικών για διδασκαλία (53%), θεωρία (50%) και πειράματα (45%).

ΕφαρμογήΠεριγραφήΠαραδείγματαΔιδασκαλίαΧρήση σε μαθήματα αρμονίαςΨηφιακά εργαλεία, χάρτες ΜάνσελΣχεδίασηΕσωτερικοί/εξωτερικοί χώροι20% εσωτερικά, 17% εξωτερικάΈρευναΠειράματα αντίληψηςAIC συνέδρια, 314 αναφορές 2008-2017 Εφαρμογές στην Επιστήμη και τη Βιομηχανία Στην επιστήμη, τυποποιεί χρώματα για ψυχολογικά πειράματα, μέτρηση χρωματικής τύφλωσης και εκπαίδευση. Βιομηχανικά, βοηθά σε βαφές, μελάνια, υφάσματα, περιγραφή εδαφών, ιατροδικαστική (μαλλιά, δέρμα) και βαθμολόγηση τροφίμων. Υιοθετήθηκε από ANSI και USDA, επηρεάζοντας σύγχρονα συστήματα. Στα εδάφη, η ακρίβεια επηρεάζεται από φως: πρωινό ηλιόφως μειώνει ακρίβεια σε απόχρωση και χρώμα, αλλά όχι τιμή, με μικρές διαφορές (<1 chip).

Συνθήκη ΦωτισμούΕπίδραση στην ΑκρίβειαΣυστάσειςΠρωινό ΗλιόφωςΜείωση σε υψηλό chromaΑποφυγή για κρίσιμες μετρήσειςΜεσημεριανόΥψηλή ακρίβειαΠροτιμητέοΣκιά/ΣύννεφαΧωρίς επίδρασηΑξιόπιστο Συμπέρασμα Το Σύστημα Μάνσελ παραμένει κρίσιμο, γεφυρώνοντας τέχνη και επιστήμη με εστίαση στην αντίληψη. Οι βελτιώσεις και εφαρμογές του το καθιστούν απαραίτητο σε εκπαίδευση, σχεδίαση και έρευνα, με μελλοντικές προοπτικές σε ψηφιακά εργαλεία. (Περίπου 1050 λέξεις) Key Citations:

Cochrane, S. J. (2014). The Munsell Color System: a scientific compromise from the world of art. Studies in History and Philosophy of Science Part B, 47, 26-41. https://doi.org/10.1016/j.shpsb.2014.01.004 Nickerson, D. (1940). History of the Munsell color system and its scientific application. Journal of the Optical Society of America, 30(12), 575-586. https://doi.org/10.1364/JOSA.30.000575 Nickerson, D. (1969). History of the Munsell color system. Color Engineering, 7(5), 42-51. Available at: https://www.munsell.com/wp-content/uploads/2011/03/munsell-color-history-dorothy-nickerson.pdf Turk, J. K., & Young, R. (2020). Field conditions and the accuracy of visually determined Munsell soil colors. Soil Science Society of America Journal, 84(1), 163-170. https://doi.org/10.1002/saj2.20000 Setyabudi, A., et al. (2017). Development of 3D Color Space to Improve Learning of Color Theory. Proceedings of the International Conference on Language and Culture, Atlantis Press. https://doi.org/10.2991/icli-17.2018.4 Bendito, P. (2002). A Web-Enhanced Approach To Teaching Color Theory. Available at: https://web.ics.purdue.edu/~pbendito/RGB/media/Bendito_02_07_02.pdf Minah, G. (2019). The Munsell Colour System In The Professional Culture Of Environmental Colour Specialists. Color Research & Application, 44(5), 774-782. https://doi.org/10.1002/col.22383 30 web pagesΘέλω και μία παράγραφο για την αρχαιολογίαΕισαγωγή Το Χρωματικό Σύστημα Μάνσελ αποτελεί ένα από τα πιο επιδραστικά εργαλεία στην επιστήμη των χρωμάτων, αναπτυγμένο για να παρέχει μια ομοιόμορφη, βασισμένη στην αντίληψη, μέθοδο ταξινόμησης χρωμάτων. Δημιουργήθηκε από τον Αμερικανό καλλιτέχνη και δάσκαλο Άλμπερτ Χένρι Μάνσελ (1858-1918), ο οποίος επηρεάστηκε από θεωρίες όπως αυτές του Όγκντεν Ρουντ και του Μισέλ Εζέν Σεβρέλ. Το σύστημα δημοσιεύτηκε αρχικά στο βιβλίο A Color Notation το 1905 και εξελίχθηκε σε άτλαντες χρωμάτων το 1915. Ιστορική Ανάπτυξη του Χρωματικού Συστήματος Μάνσελ Το Χρωματικό Σύστημα Μάνσελ αναπτύχθηκε από τον Άλμπερτ Χένρι Μάνσελ, έναν Αμερικανό ζωγράφο και δάσκαλο, στις αρχές του 20ού αιώνα, ως απάντηση σε προβλήματα της τέχνης και της εκπαίδευσης. Ο Μάνσελ, γεννημένος το 1858 στη Βοστόνη, σπούδασε στην Ακαδημία Ζουλιάν και την École des Beaux-Arts στο Παρίσι από το 1885 έως το 1888, όπου κέρδισε βραβεία και υποτροφίες. Επέστρεψε στις ΗΠΑ για να διδάξει στη Massachusetts Normal Art School μέχρι τον θάνατό του το 1918. Το σύστημά του προέκυψε από δυσκολίες στην ακριβή αντιστοίχιση χρωμάτων από τη φύση και στη διδασκαλία αρμονίας χρωμάτων, τα οποία θεωρούνταν έμφυτα ταλέντα στην ακαδημαϊκή παράδοση, αλλά αμφισβητήθηκαν από τον Ιμπρεσιονισμό και τον Νεο-Ιμπρεσιονισμό. Ο Μάνσελ επηρεάστηκε από σύγχρονα έργα όπως το Modern Chromatics του Ogden Rood (1879) και τα Principles of Harmony and Contrast of Colors του Michel Eugène Chevreul (1855), όπως καταγράφεται στα ημερολόγιά του από τα τέλη της δεκαετίας του 1880. Δημοσίευσε τη θεωρητική δομή στο A Color Notation το 1905 και τα πρώτα δείγματα χρωματισμένου χαρτιού στον Atlas of the Munsell Color System το 1915. Το σύστημα βελτιώθηκε με δείγματα το 1929 και αναδιατάχθηκε το 1943 χρησιμοποιώντας τιμές CIE tristimulus. Μετά τον θάνατο του Μάνσελ το 1918, η εταιρεία A. H. Munsell Color Company ιδρύθηκε το 1921, μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη το 1922 και στη Βαλτιμόρη το 1923 για έρευνα κοντά στο Bureau of Standards. Το Munsell Research Laboratory (1923-1927) υπό τον Irwin G. Priest εστίασε σε βελτιώσεις με φασματοφωτομετρία. Το Munsell Color Foundation ιδρύθηκε το 1942 ως μη κερδοσκοπικός οργανισμός για προώθηση γνώσης χρωμάτων.

Οι τρεις διαστάσεις: απόχρωση, τιμή και χρώμα

Το σύστημα περιγράφει κάθε χρωματική αντίληψη με τρεις ανεξάρτητες μεταβλητές: απόχρωση (hue), τιμή (value) και χρώμα (chroma). Η απόχρωση είναι το όνομα του χρώματος (π.χ. R για κόκκινο), η τιμή η φωτεινότητα (0-10), και το χρώμα η καθαρότητα (αυξανόμενη από ουδέτερο γκρι). Οι ετικέτες είναι αλφαριθμητικές, π.χ. 5R 4/10. Οι διαστάσεις είναι ανεξάρτητες, επιτρέποντας αλλαγές σε μία χωρίς επίδραση στις άλλες. Το σύστημα αποτελείται από χάρτες (άτλαντες) και θεωρητικό χώρο χρωμάτων, με αλλαγές σε ομοιόμορφους ρυθμούς αντίληψης. Οργανώνεται σε τρισδιάστατο ακανόνιστο στερεό, με απόχρωση σε κύκλο γύρω από τον άξονα τιμής και χρώμα προς τα έξω.

Η απόχρωση επιλέγεται αυθαίρετα για ισορροπία με δίσκους Maxwell, χρησιμοποιώντας πέντε πρωτεύοντα χρώματα. Το χρώμα προκύπτει από στροφή συμπληρωματικών αποχρώσεων, και η τιμή αποδίδεται με φωτόμετρο. Είναι ψυχοφυσικό φαινόμενο, που γεφυρώνει τη φυσική και την ψυχολογία, βασισμένο στον νόμο Weber-Fechner για ίσα βήματα αίσθησης.

Απόχρωση

Κάθε οριζόντιος κύκλος Μάνσελ χωρίζεται σε πέντε κύριες αποχρώσεις : Red, Yellow, Green, Blue και Purple, μαζί με 5 ενδιάμεσες αποχρώσεις (π.χ., YR ) στα μισά του δρόμου μεταξύ των παρακείμενων κύριων αποχρώσεων.

Εφαρμογές στην τέχνη και την εκπαίδευση

Στην τέχνη, το σύστημα λύνει προβλήματα αντιστοίχισης χρωμάτων και διδάσκει αρμονία, χρησιμοποιούμενο σε εγχειρίδια και σχολική εκπαίδευση. Σε ψηφιακή εκπαίδευση, ενσωματώνεται σε διαδικτυακά μαθήματα, όπως στο Northern Illinois University (2001), με λογισμικά για RGB δραστηριότητες, αρμονία και αντίθεση. Συμπληρώνει προσεγγίσεις όπως εκείνη του Josef Albers, εστιάζοντας σε πειράματα αντίληψης. Στην περιβαλλοντική σχεδίαση, χρησιμοποιείται από το 66% των ειδικών για διδασκαλία (53%), θεωρία (50%) και πειράματα (45%).

Εφαρμογές στην επιστήμη και τη βιομηχανία

Στην επιστήμη, τυποποιεί χρώματα για ψυχολογικά πειράματα, μέτρηση χρωματικής τύφλωσης και εκπαίδευση. Βιομηχανικά, βοηθά σε βαφές, μελάνια, υφάσματα, περιγραφή εδαφών, ιατροδικαστική (μαλλιά, δέρμα) και βαθμολόγηση τροφίμων. Υιοθετήθηκε από ANSI και USDA, επηρεάζοντας σύγχρονα συστήματα. Στα εδάφη, η ακρίβεια επηρεάζεται από φως. Το πρωινό ηλιόφως μειώνει την ακρίβεια σε απόχρωση και χρώμα, αλλά όχι την τιμή, με μικρές διαφορές (<1 chip).

Runge 's Farbenkugel (Color Sphere), 1810.

Ο καθηγητής Albert H. Munsell

Αρκετές εκδόσεις του Munsell Book of Color . Ο άτλαντας είναι διατεταγμένος σε αφαιρούμενες σελίδες χρωματικών δειγμάτων ποικίλης αξίας και χρώματος για καθεμία από 40 συγκεκριμένες αποχρώσεις.

==Εφαρμογές στην αρχαιολογία Το Χρωματικό Σύστημα Μάνσελ έχει καθιερωθεί ως βασικό εργαλείο στην αρχαιολογία για την τυποποίηση και καταγραφή χρωμάτων σε εδάφη, κεραμεικά, αντικείμενα, οστά, κοχύλια και άλλα υλικά, μειώνοντας την υποκειμενικότητα και διευκολύνοντας την ταξινόμηση και ανάλυση. Παραδοσιακά, οι αρχαιολόγοι χρησιμοποιούν τους Χάρτες Χρωμάτων Εδάφους Μάνσελ (MSCC) για οπτική σύγκριση σε ανασκαφές, όπου τα χρώματα των εδαφών υποδεικνύουν ιδιότητες όπως η σύνθεση μετάλλων, η οργανική ύλη και η υγρασία, ενώ στα κεραμεικά βοηθούν στην απόδοση σε πολιτισμούς ή χρονικές περιόδους μέσω χρωμάτων επιφανειών, πηλού και διακοσμήσεων. Ωστόσο, η υποκειμενικότητα λόγω φωτισμού, υγρασίας, υφής και χρωματικής τύφλωσης προκαλεί ασυνέπειες, με δοκιμές να δείχνουν χαμηλή συμφωνία (π.χ. 4.8% σε εδάφη πεδίου) μεταξύ οπτικής εκτίμησης και οργάνων όπως το Capsure Σύγχρονες προσεγγίσεις περιλαμβάνουν αυτόματες μεθόδους, όπως το ARCA (Automatic Recognition of Color for Archaeology), το οποίο χρησιμοποιεί εικόνες από κάμερες ή smartphones σε μη ελεγχόμενα περιβάλλοντα για μετατροπή RGB σε Μάνσελ μέσω MATLAB, επιτυγχάνοντας χαμηλό σφάλμα (4.95 ΔE00) και δημιουργώντας βάσεις δεδομένων όπως το ARCA108 για 22.848 δείγματα. Αυτές οι εξελίξεις ενισχύουν την αντικειμενικότητα και αναπαραγωγιμότητα, καθιστώντας το σύστημα απαραίτητο για την πολιτιστική κληρονομιά.

Το Σύστημα Μάνσελ παραμένει κρίσιμο, γεφυρώνοντας την τέχνη και την επιστήμη με εστίαση στην αντίληψη. Οι βελτιώσεις και εφαρμογές του το καθιστούν απαραίτητο σε εκπαίδευση, σχεδίαση, έρευνα και αρχαιολογία, με μελλοντικές προοπτικές σε ψηφιακά εργαλεία.

Βιβλιογραφία

• Bendito, P. (2002). A Web-Enhanced Approach To Teaching Color Theory. Available at: https://web.ics.purdue.edu/~pbendito/RGB/media/Bendito_02_07_02.pdf
• Cochrane, S. J. (2014). The Munsell Color System: a scientific compromise from the world of art. Studies in History and Philosophy of Science Part B, 47, 26-41. https://doi.org/10.1016/j.shpsb.2014.01.004

Fan, S., et al. (2023). Determination of Munsell Soil Colour Using Smartphones. Sensors, 23(6), 3085. https://doi.org/10.3390/s23063085

• MacDonald, L., et al. (2021). Is It Better to Be Objectively Wrong or Subjectively Right? Testing the Accuracy of Standardized Archaeological Colour Recording Systems. Advances in Archaeological Practice, 9(2), 126-137. https://doi.org/10.1017/aap.2020.10
• Milotta, F. L. M., et al. (2018). ARCA (Automatic Recognition of Color for Archaeology): A Desktop Application for Munsell Estimation. Journal of Cultural Heritage, 29, 1-12. https://doi.org/10.1016/j.culher.2017.09.003
• Minah, G. (2019). The Munsell Colour System In The Professional Culture Of Environmental Colour Specialists. Color Research & Application, 44(5), 774-782. https://doi.org/10.1002/col.22383
• Turk, J. K., & Young, R. (2020). Field conditions and the accuracy of visually determined Munsell soil colors. Soil Science Society of America Journal, 84(1), 163-170. https://doi.org/10.1002/saj2.20000
• Nickerson, D. (1940). History of the Munsell color system and its scientific application. Journal of the Optical Society of America, 30(12), 575-586. https://doi.org/10.1364/JOSA.30.000575
• Nickerson, D. (1969). History of the Munsell color system. Color Engineering, 7(5), 42-51. Available at: https://www.munsell.com/wp-content/uploads/2011/03/munsell-color-history-dorothy-nickerson.pdf
• Setyabudi, A., et al. (2017). Development of 3D Color Space to Improve Learning of Color Theory. Proceedings of the International Conference on Language and Culture, Atlantis Press. https://doi.org/10.2991/icli-17.2018.4
• Stanco, F., et al. (2012). Computer Graphics Solutions for Dealing with Colors in Archaeology. Color and Imaging Conference, 2012(1), 97-101. https://doi.org/10.2352/CIC.2012.20.1.art00018

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

Γενικές πληροφορίες:

• Munsell.com, the homepage of Munsell Color, a subdivision of X-Rite, current owners of the Munsell Color Company.
  • Munsell page at the X-Rite website.
• ApplePainter.com, a site explaining the Munsell color chart, including an edited version of Cleland's book, A practical description of the Munsell color system.
• An explanation of the Munsell system at Adobe.com. Retrieved 13 August 2003
• A brief explanation at the site of the Japanese company Dainichiseika Color & Chemicals, including a nice diagram of the Munsell color solid.

Δεδομένα:

• Munsell Color Science Laboratory at the Rochester Institute of Technology, an academic laboratory dedicated to color science, endowed by the Munsell Foundation.
  • Munsell renotation data in plain text format (from the 1940s Optical Society of America renotations). CIE xyY original and sRGB and CIELAB conversions provided.
• The Munsell and Kubelka-Munk Toolbox by Paul Centore, with a radial interpolation algorithm described in Centore 2012.
• munsellinterpol, R language package for interpolating between Munsell renotation samples; spline interpolation.
• Munsell Color Palette, an online Munsell color palette and Munsell-to-sRGB converter; crude linear interpolation in sRGB space.
• A flash-based Munsell Palette color-picker from web-design firm Triplecode (based on a version originally created at the MIT Media Lab).
• LOGitEASY Munsell Color Calculator, which converts Munsell colors to a specialized soil-color notation (registration required)

Άλλα εργαλεία:

• ToyPalette από τη Loo & Cox, μια διαδικτυακή εφαρμογή για τη δημιουργία παλετών χρωμάτων από εικόνες. Χρωματική ανάλυση Munsell ψηφιακής εικόνας.