Ειδώλιο: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) Νέα σελίδα με 'thumb|220px|Μινωίτισα που προσεύχεται, μπρούντζος, 16ος αι. [[ΠΚΕ ]] Το '''ειδώλιο''' (figurine) είναι μικρό τρισδιάστατο τέχνεργο. Τα ειδώλια αναπαριστούν ανθρώπους, ζώα ή θεότητες, αποτελούν σημαντικ...' |
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
||
| Γραμμή 1: | Γραμμή 1: | ||
[[File:Minoan figurine praying woman, 16 c BC, AS Berlin, Misc. 8092, 144324.jpg|thumb|220px|Μινωίτισα που προσεύχεται, μπρούντζος, 16ος αι. [[ΠΚΕ]] ]] | [[File:Minoan figurine praying woman, 16 c BC, AS Berlin, Misc. 8092, 144324.jpg|thumb|220px|Μινωίτισα που προσεύχεται, μπρούντζος, 16ος αι. [[ΠΚΕ]] ]] | ||
Το '''ειδώλιο''' (figurine) είναι μικρό τρισδιάστατο [[τέχνεργο (αρχαιολογία)|τέχνεργο]]. Τα ειδώλια αναπαριστούν ανθρώπους, ζώα ή θεότητες, αποτελούν σημαντικό στοιχείο της πολιτισμικής έκφρασης από την αρχαιότητα έως σήμερα<ref>Langin-Hooper 2014, 1</ref>. Χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς, διακοσμητικούς ή εκπαιδευτικούς σκοπούς και συχνά αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές και [[πολιτισμός|πολιτισμικές]] αξίες της εποχής τους<ref>Hubert 2016, 1</ref>. Η μελέτη τους παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την κατανόηση της ανθρώπινης [[κοινωνία]]ς, της αισθητικής και της θρησκευτικής σκέψης. | Το '''ειδώλιο''' (figurine) είναι μικρό τρισδιάστατο [[τέχνεργο (αρχαιολογία)|τέχνεργο]]. Τα ειδώλια αναπαριστούν ανθρώπους, ζώα ή θεότητες, αποτελούν σημαντικό στοιχείο της πολιτισμικής έκφρασης από την αρχαιότητα έως σήμερα<ref>Langin-Hooper 2014, 1</ref>. Χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς, διακοσμητικούς ή εκπαιδευτικούς σκοπούς και συχνά αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές και [[πολιτισμός|πολιτισμικές]] αξίες της εποχής τους<ref>Hubert 2016, 1</ref>. Η μελέτη τους παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την κατανόηση της ανθρώπινης [[κοινωνία]]ς, της αισθητικής και της θρησκευτικής σκέψης. | ||
==Ιστορική αναδρομή== | |||
[[File:Venus von Willendorf 01.jpg|thumb|150px|Το ειδώλιο της προϊστορικής Αφροδίτης του Βίλλεντορφ]] | |||
Η ιστορία των ειδωλίων ξεκινά από την [[προϊστορία|προϊστορική]] περίοδο, όπου οι μικρές πήλινες ή λίθινες αναπαραστάσεις χρησίμευαν σε [[τελετουργία|τελετουργίες]] και ως σύμβολα γονιμότητας<ref>Dixson and Dixson 2011, 1.</ref>. Η διάσημη "Αφροδίτη του Βίλλεντορφ" θεωρείται αντικείμενο λατρείας και συμβολισμού γονιμότητας<ref>Dixson and Dixson 2011, 3.</ref>. Στην αρχαία Ελλάδα, οι τερακότες ήταν δημοφιλείς ως αναθήματα στα ιερά, ενώ χρησιμοποιούνταν και ως παιχνίδια για παιδιά, δείχνοντας την πολλαπλή τους λειτουργία<ref>Muratov 2004, n.p.</ref>. | |||
Κατά τη διάρκεια του [[μεσαίωνας|μεσαίωνα]], τα ειδώλια από ξύλο ή μέταλλο χρησιμοποιούνταν κυρίως σε [[θρησκεία|θρησκευτικά πλαίσια]], όπως οι παρεμβολές σε λειτουργίες και οι εικόνες των αγίων σε οικιακά περιβάλλοντα (<ref>Smits 2020, 398.</ref>). Η [[αναγέννηση]] σηματοδότησε την εμφάνιση πιο ρεαλιστικών και εκφραστικών μορφών, με έμφαση στην ανατομία και τη δυναμική της ανθρώπινης μορφής, επηρεασμένη από την κλασική τέχνη<ref>Bechtold 2024, 4.</ref>. | |||
==Παραπομπές== | ==Παραπομπές== | ||
<references/> | <references/> | ||
Αναθεώρηση της 15:50, 14 Νοεμβρίου 2025
Το ειδώλιο (figurine) είναι μικρό τρισδιάστατο τέχνεργο. Τα ειδώλια αναπαριστούν ανθρώπους, ζώα ή θεότητες, αποτελούν σημαντικό στοιχείο της πολιτισμικής έκφρασης από την αρχαιότητα έως σήμερα[1]. Χρησιμοποιούνται για λατρευτικούς, διακοσμητικούς ή εκπαιδευτικούς σκοπούς και συχνά αντικατοπτρίζουν τις κοινωνικές και πολιτισμικές αξίες της εποχής τους[2]. Η μελέτη τους παρέχει πολύτιμες πληροφορίες για την κατανόηση της ανθρώπινης κοινωνίας, της αισθητικής και της θρησκευτικής σκέψης.
Ιστορική αναδρομή
Η ιστορία των ειδωλίων ξεκινά από την προϊστορική περίοδο, όπου οι μικρές πήλινες ή λίθινες αναπαραστάσεις χρησίμευαν σε τελετουργίες και ως σύμβολα γονιμότητας[3]. Η διάσημη "Αφροδίτη του Βίλλεντορφ" θεωρείται αντικείμενο λατρείας και συμβολισμού γονιμότητας[4]. Στην αρχαία Ελλάδα, οι τερακότες ήταν δημοφιλείς ως αναθήματα στα ιερά, ενώ χρησιμοποιούνταν και ως παιχνίδια για παιδιά, δείχνοντας την πολλαπλή τους λειτουργία[5].
Κατά τη διάρκεια του μεσαίωνα, τα ειδώλια από ξύλο ή μέταλλο χρησιμοποιούνταν κυρίως σε θρησκευτικά πλαίσια, όπως οι παρεμβολές σε λειτουργίες και οι εικόνες των αγίων σε οικιακά περιβάλλοντα ([6]). Η αναγέννηση σηματοδότησε την εμφάνιση πιο ρεαλιστικών και εκφραστικών μορφών, με έμφαση στην ανατομία και τη δυναμική της ανθρώπινης μορφής, επηρεασμένη από την κλασική τέχνη[7].
