Αρχαιολογική θέση: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
Admin (συζήτηση | συνεισφορές) |
||
| (8 ενδιάμεσες αναθεωρήσεις από τον ίδιο χρήστη δεν εμφανίζεται) | |||
| Γραμμή 1: | Γραμμή 1: | ||
Η αρχαιολογική θέση αποτελεί βασικό στοιχείο της αρχαιολογικής έρευνας και της πολιτιστικής κληρονομιάς, αντιπροσωπεύοντας τα ίχνη της ανθρώπινης δραστηριότητας στο πέρασμα του χρόνου. Σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ιστορία εκτείνεται | [[File:Dion archaeological site 107.jpg|thumb|220px|Δίον αρχαιολογική θέση στην Ελλάδα]] | ||
Η '''αρχαιολογική θέση''' αποτελεί βασικό στοιχείο της [[αρχαιολογική έρευνα|αρχαιολογικής έρευνας]] και της [[πολιτιστική κληρονομιά|πολιτιστικής κληρονομιάς]], αντιπροσωπεύοντας τα ίχνη της ανθρώπινης δραστηριότητας στο πέρασμα του χρόνου. Σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη [[ιστορία]] εκτείνεται προς τα πίσω χιλιάδες χρόνια, οι αρχαιολογικές θέσεις λειτουργούν ως παράθυρα στο παρελθόν, επιτρέποντας την κατανόηση [[κοινωνία|κοινωνιών]], [[αρχαιολογικός πολιτισμός|πολιτισμών]] και [[περιβάλλον|περιβαλλόντων]] που έχουν χαθεί. | |||
==Ορισμός της αρχαιολογικής θέσης== | ==Ορισμός της αρχαιολογικής θέσης== | ||
Μια αρχαιολογική θέση ορίζεται ως | [[File:Archaeological Site of Cyrene-109022.jpg|thumb|220px|Αρχαιολογική θέση στην Κυρήνη, Λιβύη]] | ||
Μια αρχαιολογική θέση ορίζεται ως τόπος στον οποίο έχουν βρεθεί [[τέχνεργο (αρχαιολογία)|τέχνεργα]], ανθρώπινα λείψανα και αρχιτεκτονικά στοιχεία, που μαρτυρούν ανθρώπινη δραστηριότητα<ref>McCoy 2020. S18.</ref>. Πιο αναλυτικά, πρόκειται για την αθροιστική και δυναμική καταγραφή ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε συγκεκριμένα [[γεωγραφία|γεωγραφικά]], [[κλίμα|κλιματικά]] και φυσικά πλαίσια, περιλαμβάνοντας τέχνεργα, αρχιτεκτονικά στοιχεία, οργανικά υλικά και περιβαλλοντικά κατάλοιπα<ref>Zhang et al. 2024, 3.</ref>. Σύμφωνα με τη Σύμβαση της [[UNESCO]] για την Παγκόσμια Κληρονομιά του 1972, οι θέσεις περιλαμβάνουν "έργα του ανθρώπου ή συνδυασμένα έργα φύσης και ανθρώπου, καθώς και περιοχές συμπεριλαμβανομένων αρχαιολογικών θέσεων που έχουν εξαιρετική παγκόσμια αξία από ιστορική, αισθητική, εθνολογική ή ανθρωπολογική άποψη"<ref>UNESCO 1972, 2.</ref>. | |||
Στην πράξη, | Στην πράξη, ένας ελάχιστος ορισμός προτείνει ότι μια θέση πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 10 διαφορετικά τέχνεργα (όχι θραύσματα του ίδιου αντικειμένου) σε περιοχή 10x10 μέτρων, αποκλείοντας τυχαία ευρήματα όπως κάποιο σπασμένο [[αγγείο (αρχαιολογία)|αγγείο]]<ref>Livingstone Smith et al. 2017, 67.</ref>. Αυτή η προσέγγιση τονίζει τη συγκεντρωμένη ανθρώπινη δραστηριότητα για παρατεταμένη περίοδο, για παράδειγμα τάφοι. Ωστόσο, ο όρος "θέση" θεωρείται ενίοτε προβληματικός, καθώς βασίζεται σε σύγχρονες παρατηρήσεις και όχι σε παρελθόντα πλαίσια, με μεταβλητή ανιχνευσιμότητα λόγω φυσικών και ανθρώπινων παραγόντων<ref>McCoy 2020, S19.</ref>. | ||
==Τύποι αρχαιολογικών θέσεων== | ==Τύποι αρχαιολογικών θέσεων== | ||
Οι αρχαιολογικές θέσεις ποικίλλουν ανάλογα με το περιβάλλον και την ανθρώπινη δραστηριότητα. Βασικές κατηγορίες περιλαμβάνουν διασπορές (scatters) χωρίς στρωματογραφία, | [[File:51714-Terracota-Army.jpg|thumb|220px|Τήμα του Μαυσωλείου του Κιν Σι Χουάνγκ, στο Σαανξί της Κίνας (246-208 [[ΠΚΕ]])]] | ||
Οι αρχαιολογικές θέσεις ποικίλλουν ανάλογα με το περιβάλλον και την ανθρώπινη δραστηριότητα. Βασικές κατηγορίες περιλαμβάνουν διασπορές (scatters) χωρίς [[στρωματογραφία]], κατοικήσεις με επιφανειακά χαρακτηριστικά όπως εστίες ή βάσεις σιταποθηκών, λόφους κατοίκησης (mounds) με συσσωρευμένα κατάλοιπα, τόπους [[μεταλλουργία]]ς με σκωρίες, και μνημεία ταφής όπως [[τύμβος|τύμβους]]<ref>Livingstone Smith et al. 2017, 67.</ref>. Σε τροπικά δάση, θέσεις εντοπίζονται σε ανοιχτούς χώρους χωριών ή όχθες [[ποταμός|ποταμών]], ενώ σε αστικά περιβάλλοντα εντοπίζονται συνήθως σε γυμνές εκτάσεις ή πλατώ<ref>Livingstone Smith et al. 2017, 56-59.</ref>. | |||
Σε νησιωτικά πλαίσια όπως | Σε νησιωτικά πλαίσια όπως στην Πολυνησία, οι αρχαιολογικές θέσεις ταξινομούνται ως προ- ή μετα-την επαφή με την Ευρώπη, συχνά συνδεδεμένες με [[πολιτισμός|πολιτισμικούς]] τόπους<ref>McCoy 2020, S20.</ref>. Στην Καραϊβική, θέσεις όπως [[σπήλαιο|σπήλαια]] και [[βραχογραφία|βραχογραφίες]] λειτουργούν ως "τόποι συνάθροισης" (rasanblaj)<ref>Το "rasanblaj" είναι ένας όρος που προέρχεται από την Αϊτή και αναφέρεται σε μια πρακτική φεμινιστικής και αποαποικιακής προσέγγισης, βασισμένη στην αφροαμερικανική αισθητική και την ιστορική εμπειρία. Στα ελληνικά, αποδίδεται ως "συνάθροιση" ή "συνασπισμός" και αναφέρεται σε μια διαδικασία συγκέντρωσης και επεξεργασίας σκέψεων και εμπειριών, κυρίως στον ακαδημαϊκό και καλλιτεχνικό χώρο. </ref>, ενσωματώνοντας [[αρχαιολογική μαρτυρία||υλικά κατάλοιπα]] με σύγχρονες πρακτικές, όπως [[τελετουργία|τελετουργίες]] και αφηγήσεις<ref>Auguste 2024, 6.</ref>. Οι υποβρύχιες ή υπόγειες θέσεις προσθέτουν πολυπλοκότητα, απαιτώντας εξειδικευμένες μεθόδους [[υποβρύχια αρχαιολογία|υποβρύχιας αρχαιολογίας]] ή [[σπηλαιολογία]]ς<ref>Zhang et al. 2024, 4.</ref>. | ||
==Σημασία των αρχαιολογικών θέσεων== | ==Σημασία των αρχαιολογικών θέσεων== | ||
Οι αρχαιολογικές θέσεις είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνική επιστήμη, παρέχοντας δεδομένα για μακροπρόθεσμες αλλαγές σε οικονομίες, κοινωνίες και πολιτισμούς <ref>Smith 2012 | [[File:Pyramid of the Magician (8264902976).jpg|thumb|220px|Αρχαιολογική θέση των Μάγια, σςτο Ουξμάλ, του Μεξικού]] | ||
Οι αρχαιολογικές θέσεις είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνική επιστήμη, παρέχοντας δεδομένα για μακροπρόθεσμες αλλαγές σε [[οικονομία|οικονομίες]], κοινωνίες και [[πολιτισμός|πολιτισμούς]]<ref>Smith 2012, 7044.</ref>. Αποκαλύπτουν παραδείγματα όπως η μετάβαση από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες σε αγροτικές κοινότητες, με ποικίλες μορφές οικισμών <ref>Smith 2012: 7045</ref>. Στην Καραϊβική, συνδέονται με την [[πολιτισμική ταυτότητα]] και αντοχή, λειτουργώντας ως τόποι θεραπείας και πνευματικής σύνδεσης με προγόνους<ref>Auguste 2024, 10.</ref>. | |||
Στη ψηφιακή εποχή, γεωχωρικές τεχνολογίες όπως | Στη ψηφιακή εποχή, γεωχωρικές τεχνολογίες όπως τa [[LiDar]] και [[GIS]] επιτρέπουν ακριβή ανίχνευση, αλλά δημιουργούν και προβλήματα ορισμού<ref>McCoy 2020, S22</ref>. Συμβάλλουν στην κατανόηση [[Κλιματική αλλαγή|κλιματικών αλλαγών]], ως αρχεία [[παλαιοπεριβάλλον]]τος<ref>Smith 2012, 7046.</ref>. Επιπλέον, προάγουν τον πολιτισμικό τουρισμό και την εκπαίδευση, όπως στο Bibracte της Γαλλίας, όπου ενσωματώνονται σε μουσεία για ερμηνεία<ref>Sebire et al. 2021, 2263.</ref>. | ||
==Διαχείριση και προστασία== | ==Διαχείριση και προστασία== | ||
Η διαχείριση αρχαιολογικών θέσεων περιλαμβάνει προστασία, ερμηνεία και τουριστική ανάπτυξη, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις όπως καταστροφή από φυσικούς παράγοντες ή ανθρώπινη δραστηριότητα <ref>Sebire et al. 2021 | Η διαχείριση αρχαιολογικών θέσεων περιλαμβάνει προστασία, ερμηνεία και τουριστική ανάπτυξη, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις όπως η καταστροφή από φυσικούς παράγοντες ή ανθρώπινη δραστηριότητα<ref>Sebire et al. 2021, 2265.</ref>. Σε περιβάλλοντα όπως η Αφρική, έρευνες με [[GPS]] και γεωφυσικές μεθόδους αξιολογούν απειλές, δίνοντας προτεραιότητα σε θέσεις με υψηλή ερευνητική αξία<ref>Livingstone Smith et al. 2017, 79</ref>. Η UNESCO προωθεί διεθνείς αρχές για [[ανασκαφή (αρχαιολογία)|ανασκαφές]], προτείνοντας [[μουσείο|μουσεία]] σε σημαντικές θέσεις για εκπαίδευση<ref>UNESCO 1956, 3.</ref>. | ||
Κριτικές προσεγγίσεις τονίζουν την ανάγκη για ανοιχτούς ορισμούς, αποφεύγοντας σύγχυση με ευρύτερη κληρονομιά <ref>Zhang et al. 2024 | Κριτικές προσεγγίσεις τονίζουν την ανάγκη για ανοιχτούς ορισμούς, αποφεύγοντας τη σύγχυση με την ευρύτερη κληρονομιά<ref>Zhang et al. 2024, 5.</ref>. Σε ψηφιακά πλαίσια, [[βάση δεδομένων|βάσεις δεδομένων]] ισορροπούν την απόκρυψη τοποθεσιών για προστασία από λεηλασία με την κοινή χρήση στοιχείων για έρευνα<ref>McCoy 2020, S23.</ref>. Στην Καραϊβική, τοπικές πρακτικές ενσωματώνονται για συμμετοχική διαχείριση, αναγνωρίζοντας την ιδιοκτησία των [[κοινότητα|κοινοτήτων]]<ref>Auguste 2024: 12.</ref>. | ||
Η αρχαιολογική θέση δεν είναι απλώς ένας τόπος ευρημάτων, αλλά ένα δυναμικό αρχείο ανθρώπινης | Η αρχαιολογική θέση δεν είναι απλώς ένας τόπος ευρημάτων, αλλά ένα δυναμικό αρχείο ανθρώπινης [[ιστορία]]ς, που απαιτεί προσεκτικό ορισμό, μελέτη και προστασία. Παρά τις κριτικές για υποκειμενικότητα, παραμένει απαραίτητη για κατανόηση του παρελθόντος, ιδιαίτερα με τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις δυνατότητες ψηφιοποίησης. | ||
==Παραπομπές== | ==Παραπομπές== | ||
| Γραμμή 40: | Γραμμή 44: | ||
*[https://web.archive.org/web/20080113200132/http://www.mpe.gr/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=32&Itemid=80 Δείτε αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας σε δορυφορικούς χάρτες] | *[https://web.archive.org/web/20080113200132/http://www.mpe.gr/index.php?option=com_content&task=blogcategory&id=32&Itemid=80 Δείτε αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδας σε δορυφορικούς χάρτες] | ||
[[Κατηγορία: | [[Κατηγορία: Αρχαιολογική θεωρία]] | ||
Τελευταία αναθεώρηση της 16:23, 31 Οκτωβρίου 2025
Η αρχαιολογική θέση αποτελεί βασικό στοιχείο της αρχαιολογικής έρευνας και της πολιτιστικής κληρονομιάς, αντιπροσωπεύοντας τα ίχνη της ανθρώπινης δραστηριότητας στο πέρασμα του χρόνου. Σε έναν κόσμο όπου η ανθρώπινη ιστορία εκτείνεται προς τα πίσω χιλιάδες χρόνια, οι αρχαιολογικές θέσεις λειτουργούν ως παράθυρα στο παρελθόν, επιτρέποντας την κατανόηση κοινωνιών, πολιτισμών και περιβαλλόντων που έχουν χαθεί.
Ορισμός της αρχαιολογικής θέσης
Μια αρχαιολογική θέση ορίζεται ως τόπος στον οποίο έχουν βρεθεί τέχνεργα, ανθρώπινα λείψανα και αρχιτεκτονικά στοιχεία, που μαρτυρούν ανθρώπινη δραστηριότητα[1]. Πιο αναλυτικά, πρόκειται για την αθροιστική και δυναμική καταγραφή ανθρώπινων δραστηριοτήτων σε συγκεκριμένα γεωγραφικά, κλιματικά και φυσικά πλαίσια, περιλαμβάνοντας τέχνεργα, αρχιτεκτονικά στοιχεία, οργανικά υλικά και περιβαλλοντικά κατάλοιπα[2]. Σύμφωνα με τη Σύμβαση της UNESCO για την Παγκόσμια Κληρονομιά του 1972, οι θέσεις περιλαμβάνουν "έργα του ανθρώπου ή συνδυασμένα έργα φύσης και ανθρώπου, καθώς και περιοχές συμπεριλαμβανομένων αρχαιολογικών θέσεων που έχουν εξαιρετική παγκόσμια αξία από ιστορική, αισθητική, εθνολογική ή ανθρωπολογική άποψη"[3].
Στην πράξη, ένας ελάχιστος ορισμός προτείνει ότι μια θέση πρέπει να περιέχει τουλάχιστον 10 διαφορετικά τέχνεργα (όχι θραύσματα του ίδιου αντικειμένου) σε περιοχή 10x10 μέτρων, αποκλείοντας τυχαία ευρήματα όπως κάποιο σπασμένο αγγείο[4]. Αυτή η προσέγγιση τονίζει τη συγκεντρωμένη ανθρώπινη δραστηριότητα για παρατεταμένη περίοδο, για παράδειγμα τάφοι. Ωστόσο, ο όρος "θέση" θεωρείται ενίοτε προβληματικός, καθώς βασίζεται σε σύγχρονες παρατηρήσεις και όχι σε παρελθόντα πλαίσια, με μεταβλητή ανιχνευσιμότητα λόγω φυσικών και ανθρώπινων παραγόντων[5].
Τύποι αρχαιολογικών θέσεων
Οι αρχαιολογικές θέσεις ποικίλλουν ανάλογα με το περιβάλλον και την ανθρώπινη δραστηριότητα. Βασικές κατηγορίες περιλαμβάνουν διασπορές (scatters) χωρίς στρωματογραφία, κατοικήσεις με επιφανειακά χαρακτηριστικά όπως εστίες ή βάσεις σιταποθηκών, λόφους κατοίκησης (mounds) με συσσωρευμένα κατάλοιπα, τόπους μεταλλουργίας με σκωρίες, και μνημεία ταφής όπως τύμβους[6]. Σε τροπικά δάση, θέσεις εντοπίζονται σε ανοιχτούς χώρους χωριών ή όχθες ποταμών, ενώ σε αστικά περιβάλλοντα εντοπίζονται συνήθως σε γυμνές εκτάσεις ή πλατώ[7].
Σε νησιωτικά πλαίσια όπως στην Πολυνησία, οι αρχαιολογικές θέσεις ταξινομούνται ως προ- ή μετα-την επαφή με την Ευρώπη, συχνά συνδεδεμένες με πολιτισμικούς τόπους[8]. Στην Καραϊβική, θέσεις όπως σπήλαια και βραχογραφίες λειτουργούν ως "τόποι συνάθροισης" (rasanblaj)[9], ενσωματώνοντας |υλικά κατάλοιπα με σύγχρονες πρακτικές, όπως τελετουργίες και αφηγήσεις[10]. Οι υποβρύχιες ή υπόγειες θέσεις προσθέτουν πολυπλοκότητα, απαιτώντας εξειδικευμένες μεθόδους υποβρύχιας αρχαιολογίας ή σπηλαιολογίας[11].
Σημασία των αρχαιολογικών θέσεων
.jpg)
Οι αρχαιολογικές θέσεις είναι ζωτικής σημασίας για την κοινωνική επιστήμη, παρέχοντας δεδομένα για μακροπρόθεσμες αλλαγές σε οικονομίες, κοινωνίες και πολιτισμούς[12]. Αποκαλύπτουν παραδείγματα όπως η μετάβαση από κυνηγούς-τροφοσυλλέκτες σε αγροτικές κοινότητες, με ποικίλες μορφές οικισμών [13]. Στην Καραϊβική, συνδέονται με την πολιτισμική ταυτότητα και αντοχή, λειτουργώντας ως τόποι θεραπείας και πνευματικής σύνδεσης με προγόνους[14].
Στη ψηφιακή εποχή, γεωχωρικές τεχνολογίες όπως τa LiDar και GIS επιτρέπουν ακριβή ανίχνευση, αλλά δημιουργούν και προβλήματα ορισμού[15]. Συμβάλλουν στην κατανόηση κλιματικών αλλαγών, ως αρχεία παλαιοπεριβάλλοντος[16]. Επιπλέον, προάγουν τον πολιτισμικό τουρισμό και την εκπαίδευση, όπως στο Bibracte της Γαλλίας, όπου ενσωματώνονται σε μουσεία για ερμηνεία[17].
Διαχείριση και προστασία
Η διαχείριση αρχαιολογικών θέσεων περιλαμβάνει προστασία, ερμηνεία και τουριστική ανάπτυξη, αντιμετωπίζοντας προκλήσεις όπως η καταστροφή από φυσικούς παράγοντες ή ανθρώπινη δραστηριότητα[18]. Σε περιβάλλοντα όπως η Αφρική, έρευνες με GPS και γεωφυσικές μεθόδους αξιολογούν απειλές, δίνοντας προτεραιότητα σε θέσεις με υψηλή ερευνητική αξία[19]. Η UNESCO προωθεί διεθνείς αρχές για ανασκαφές, προτείνοντας μουσεία σε σημαντικές θέσεις για εκπαίδευση[20].
Κριτικές προσεγγίσεις τονίζουν την ανάγκη για ανοιχτούς ορισμούς, αποφεύγοντας τη σύγχυση με την ευρύτερη κληρονομιά[21]. Σε ψηφιακά πλαίσια, βάσεις δεδομένων ισορροπούν την απόκρυψη τοποθεσιών για προστασία από λεηλασία με την κοινή χρήση στοιχείων για έρευνα[22]. Στην Καραϊβική, τοπικές πρακτικές ενσωματώνονται για συμμετοχική διαχείριση, αναγνωρίζοντας την ιδιοκτησία των κοινοτήτων[23].
Η αρχαιολογική θέση δεν είναι απλώς ένας τόπος ευρημάτων, αλλά ένα δυναμικό αρχείο ανθρώπινης ιστορίας, που απαιτεί προσεκτικό ορισμό, μελέτη και προστασία. Παρά τις κριτικές για υποκειμενικότητα, παραμένει απαραίτητη για κατανόηση του παρελθόντος, ιδιαίτερα με τις τεχνολογικές εξελίξεις και τις δυνατότητες ψηφιοποίησης.
Παραπομπές
- ↑ McCoy 2020. S18.
- ↑ Zhang et al. 2024, 3.
- ↑ UNESCO 1972, 2.
- ↑ Livingstone Smith et al. 2017, 67.
- ↑ McCoy 2020, S19.
- ↑ Livingstone Smith et al. 2017, 67.
- ↑ Livingstone Smith et al. 2017, 56-59.
- ↑ McCoy 2020, S20.
- ↑ Το "rasanblaj" είναι ένας όρος που προέρχεται από την Αϊτή και αναφέρεται σε μια πρακτική φεμινιστικής και αποαποικιακής προσέγγισης, βασισμένη στην αφροαμερικανική αισθητική και την ιστορική εμπειρία. Στα ελληνικά, αποδίδεται ως "συνάθροιση" ή "συνασπισμός" και αναφέρεται σε μια διαδικασία συγκέντρωσης και επεξεργασίας σκέψεων και εμπειριών, κυρίως στον ακαδημαϊκό και καλλιτεχνικό χώρο.
- ↑ Auguste 2024, 6.
- ↑ Zhang et al. 2024, 4.
- ↑ Smith 2012, 7044.
- ↑ Smith 2012: 7045
- ↑ Auguste 2024, 10.
- ↑ McCoy 2020, S22
- ↑ Smith 2012, 7046.
- ↑ Sebire et al. 2021, 2263.
- ↑ Sebire et al. 2021, 2265.
- ↑ Livingstone Smith et al. 2017, 79
- ↑ UNESCO 1956, 3.
- ↑ Zhang et al. 2024, 5.
- ↑ McCoy 2020, S23.
- ↑ Auguste 2024: 12.
Βιβλιογραφία
- Auguste, J. 2024. "Exploring Archaeological Sites and the Transformative Power of Local Practices of Heritage in the Caribbean: A Haitian Case." International Journal of Historical Archaeology 28: 1-20. https://doi.org/10.1007/s10761-023-00719-1
- Livingstone Smith, A., E. Cornelissen, O.P. Gosselain, and S. MacEachern (eds.). 2017. Field Manual for African Archaeology. Royal Museum for Central Africa. https://www.africamuseum.be/sites/default/files/media/docs/research/publications/rmca/online/documents-social-sciences-humanities/FMAA/en/LR/chapters/Eng_FMA_Chap2_LR.pdf
- McCoy, M.D. 2020. "The Site Problem: A Critical Review of the Site Concept in Archaeology in the Digital Age." Journal of Field Archaeology 45: S18-S26. https://doi.org/10.1080/00934690.2020.1713283
- Sebire, H., et al. 2021. "Archaeological Sites’ Management, Interpretation, and Tourism Development—A Success Story and Future Challenges: The Case of Bibracte, France." Heritage 4: 2261-2277. https://doi.org/10.3390/heritage4030128
- Smith, M.E. 2012. "Archaeology as a Social Science." Proceedings of the National Academy of Sciences 109: 7044-7049. https://doi.org/10.1073/pnas.1201714109
- UNESCO. 1956. "Recommendation on International Principles Applicable to Archaeological Excavations." UNESCO. https://www.unesco.org/en/legal-affairs/recommendation-international-principles-applicable-archaeological-excavations
- UNESCO. 1972. "Convention Concerning the Protection of the World Cultural and Natural Heritage." UNESCO. https://whc.unesco.org/en/conventiontext/
- Zhang, C., et al. 2024. "Terminological Conflation in Archaeological Site Institutions: Delineating Boundaries through Interviews with Heritage Experts in Europe, China, and Israel." Conservation and Management of Archaeological Sites 26: 1-20. https://doi.org/10.1080/13505033.2024.2414526
